AKIN: “YEREL YÖNETİMLERİN ÖNÜ AÇILMALI”

UCLG Başkanlar oturumunda konuşan Kıyı Ege Belediyeler Birliği, Muğla Belediyesi ve ULCG MEWA Kültür ve Turizm Komitesi Başkanı Ahmet Akın, “Kentlerdeki kültür politikalarını konuşuyoruz. Son yıllarda kentlerin önemi arttı. Artık ulusal politikalar halkın ihtiyaçlarını karşılayamıyor. Popülist yaklaşımlar, hükümetlerin toptancı yaklaşımları, siyasi hedeflerle kurulan politikalar çoğu zaman zarar da verebiliyor. Bunun en basit örneği enerji politikaları. Kültürel alanda da aynı olduğunu düşünüyoruz. Kentler kendi politikalarını oluşturmalı. Toptancı yaklaşımla kültür politikaları belirlenemez. O yüzden yerel yönetimin güçlendirilmesini savunuyoruz. Yerel yönetimlerin her konuda kendi kararlarını alabilmesinin önü açılmalı, finansman kapasitesi artırılmalı. Tüm alanlarda kentler kendi yollarını çizebilmeli, onlara dayatma yapılmamalı demokratik ülkede yaşamak istiyorsak. Demokrasi kentlerde başlar, yaşanır, uygulanır” dedi.

TUGAY: “MERKEZİ VE YEREL YÖNETİM ÇATIŞMASI DÜNYA GENELİNDE VAR”

İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay ise, “Kültür deyince yaşama dair değerlerin, sanat ağırlığı, sosyal faaliyetler gibi faaliyetlerin bir zinciri ve bir iletişimlerin zinciri olarak düşünülüyor. Bugün yaşanan kültürün geçmişten bugüne olgunlaşarak geldiği bir nokta var. Kültüre dair eşitsizlik ne kadar ciddiye alınmalı, bunları yapacak kurumlar hangileri, yerel yönetimlerin rolü önemli. Ülkeler arası pragmatik ilişkilerin dışına çıkmalıyız. Dünyanın tamamında yerel ve merkezi yönetimler arasında çatışma yaşanıyor. En demokratik olduğunu düşündüğümüz yerler de de bu var, kendi ülkemizde çok daha sıkıntılı bir durum yaşıyoruz. Yerel yönetimler hangi boyutta daha doğru konumlanır ve ast üst mü yoksa yatay ilişki mi konumlamak lazım. Kendi belediyemizde de bunu sıkça tartışıyoruz, hiyerarşi ve bürokrasi… Özellikle hiyerarşi kime ne kazandırıyor, yerel ve merkezi yönetim ilişkisinde de bakmamız gereken açı hiyerarşi mi uyum mu, bu bir takım çalışması mıdır. Biz eğer UCLG gibi bir çatı altında bir araya geliyorsak, bu kavramsal tartışmalar üzerinden bakarak, nasıl çözüm üreteceğimizi konuşmalıyız. Biz bu kurumların bir parçası olmayı gerekli görüyoruz, kendimizi ifade etmeye, doğru anlaşılmaya ihtiyacımız var. Türkiye önemli bir ülke, İzmir’de Türkiye’nin önemli bir kenti” dedi.

“KÜLTÜRLE KALKINMALIYIZ”

“Çağımızın sihirli sözcüğü bence kalkınma, herkesin talep ettiği bir şey” diyen Tugay, “Herkes iyi, kaliteli yaşamak istiyor. Hangi topluluğun parçası iseler, o bölgede bir tarafta bir düzen ve güvenlik içinde, gelişme içinde yaşama talepleri var. Hayatımız hep bunun arayışı ile geçti. Kalkınma bunların hepsini ifade ediyor. Sadece ekonomik, sosyal kalkınma bunu tam tanımlamıyor. Her durumda içinde kalite, eşitlik, demokrasi var. Hem iklim krizi hem de kaynak verimliliği açısından, dünya artık sonsuz kaynağı olmadığını görüyor. İçinde yaşadığımız doğayla uyumu devam ettirmedir kalkınma. Kültürle kalkınma karşı karşıya olduğumuz yeni meselelere kültür kaynaklarımızla da cevap verebilmeyi içeriyor. Kültürü kalkınmanın önemli bir unsuru olarak görmemiz gerektiğini düşünüyoruz. O nedenle şehirlerimizin zenginliğini kültürle kalkınma felsefesiyle harmanlamamız gerektiğini düşünüyoruz. Bizim için kültür hem kentin ekonomisi, sürdürülebilir kalkınma arayışı anlamına geliyor, hem de yerel değerleri küresel değerlerle geliştirerek desteklenmesi gereken bir alan” ifadelerini kullandı.

“İZMİR KENDİ KENDİNİ DEĞERLENDİRECEK”

Tugay açıklamasını şöyle sürdürdü:

UCLG Kültür Komitesi, 17 başlıkla tanımlanan Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları’na “kültür”ün başlı başına 18 inci başlık olarak eklenmesi için 2015 yılından bu yana çalışma yürütüyor. Bu çalışmayı, 2022 yılından itibaren çeşitli kültürel ağlar ve kurumlarla iş birliği içinde, “Kültür 2030 Amacı” başlığıyla bir kampanya haline getirdi. Kültürü, kalkınmanın ölçülüp değerlendirilen alanlarından biri olarak tanımlamak. Bizim dahil olduğumuz Kültür 2030 Amacı çalışmasında, kültürü bizatihi bağımsız, 17 sürdürülebilir kalkınma amacının 18 incisi olarak tanımlama ve göstergelerle ölçme iddiası var.

Bu yıl bu konuda İzmir’in kendi kendini değerlendirdiği bir raporu hazırlayıp kamuoyuyla paylaşmayı, kültür hedefleri açısından kendimizi değerlendirmeyi hedefliyoruz. Kültür 2030 Amacı Kampanyası’nın yerel uygulayıcısı olarak, kültürü bir kalkınma amacı olarak nasıl ölçeceğimizin egzersizlerini yapıyoruz. Sonra da İzmir şehrinin kültür karnesini her yıl ölçmeye hazırlanıyoruz. Bir örnek verecek olursam farklı engel gruplarından engelli hemşerilerimizin kültürel haklarından ne ölçüde yararlanabildiğini, kültür hizmetini veren kamu-özel bütün kurumlar açısından ölçmeyi hedefliyoruz.

Arkadaşlarımız, “Belediye içi ve dışından katılımcılarla kültürü nasıl bir amaç olarak tanımlarız?” diye bir çalışma yürüttü. Ve bizimki gibi farklı farklı çalışmalar toplanıp başlı başına bir kültür amacına, alt hedeflerine ulaştı.

“ADALETLİ BİR DÜNYAYA İHTİYAÇ VAR”

Böylece bir kültür amacı ortaya çıktı: “Herkesin esenliği için kültür ekosisteminin kapsayıcılığını ve sürekliliğini sağlamak.” Bunun alt hedefleri de var, herkes için özellikle kırılgan gruplar için kültüre erişimi ve katılımı desteklemek gibi… Şidettsizliği desteklemek… Ben kültürü bundan sonraki süreçte hak, adalet ve kalkınma temelli yönetmeyi teklif ediyorum tüm belediye başkanlarımıza, tüm kurumlara ve söz sahibi olan herkese. Dünyamızın bundan sonraki süreçte barışa, insanların haklarını adaletli şekilde aldıkları bir dünyaya ihtiyaç var.

Programa İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay, Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı, UCLG-MEWA Kültür ve Turizm Komitesi Başkanı Ahmet Aras, akademisyenler ve uluslararası kurum temsilcileri katılım sağladı.

“Kültüre erişimi bir lüks değil, temel bir hak”

Kültüre erişimin temel bir hak olduğunu vurgulayan Başkan Tugay, “Havagazı Fabrikası 1862'de kurulduğunda İzmir'i, Osmanlı'da sokak aydınlatmasını havagazıyla yapan ilk kent haline getirdi. Yüz elli yıl sonra aynı yapı, endüstri mirasından bir kültür mekânına dönüştürülerek kente yeniden kazandırıldı. Bir kentte neyin korunmaya, neyin dönüştürülmeye değer olduğuna nasıl karar vereceğiz? İzmir Kültür Politikaları Çalıştayı’nı tam da bu ve benzeri önemli sorulara, bilimsel ve katılımcı cevaplar üretmek için düzenliyoruz. Aslında bir kentte kültüre erişimin nasıl dağıldığına bakarsanız o kentin eşitsizlik haritasını da görmüş olursunuz. Bu, tesadüf değil. Lâkin bu eşitsizlikleri görebilmek için öncelikle kültüre erişimi bir lüks değil, temel bir hak olarak kavramak gerekiyor” diye konuştu.

Tugay konuşmasını şöyle sürdürdü:

“Yeniden üretme biçimlerini belirleyen kurucu bir unsur”

“Bu hakkın kent ölçeğinde dağılımı, kalkınma politikasının niteliğini de doğrudan yansıtıyor. “Sürdürülebilir kalkınma” tartışmaları uzun yıllar boyunca ekonomik büyüme, sosyal gelişme ve çevresel koruma eksenlerinde ilerledi. Ama bu üçlü eksenin sistematik olarak dışarıda bıraktığı bir boyut var: Kültür. Çünkü kültür, yalnızca sanatsal üretim ya da miras alanlarının korunmasından ibaret değil. Bireylerin ve toplulukların dünyayı algılama, anlamlandırma ve yeniden üretme biçimlerini belirleyen kurucu bir unsur. Kalkınmanın sonuçlarından biri değil, kalkınma süreçlerinin yönünü ve niteliğini belirleyen çerçevenin kendisidir. UNESCO da tam bu gerekçeyle kültürü politika tasarımının başlangıç noktası olarak tanımlıyor. Bu çerçeveyi üç farklı düzeyde görmek mümkün: Kültür ekonomisinin ürettiği ekonomik değer; toplumsal uyum, aidiyet ve birlikte yaşama kapasitesi. Ve en temel anlamıyla, insanların neyi yaşamaya değer bulduğunu, birlikte nasıl yaşamak istediğini ve hangi geleceği hayal ettiğini belirleyen değerler bütünü. İzmir Kültür Politikaları Çalıştayı’nı tam da bu çerçevede, somut ve uygulanabilir politikalar üretmek için düzenliyoruz.

“İzmir, güçlü bir aktör olmayı hak ediyor”

Bugün aramızda çok değerli konuklar var. UCLG Kültür Komitesinden, UNESCO'dan ve ICOMOS'tan temsilciler, bu çalıştayda yer alıyor. Farklı kentlerden yerel yönetim temsilcileri ve uzmanlar, kendi deneyimlerini paylaşmak için buraya geldi. Bugün dünyada kent yönetimleri, kültür alanının en belirleyici aktörlerinden biri haline gelmiştir. Son yıllarda yerel yönetimler kültür politikalarında çok daha aktif, çok daha belirleyici bir role sahip. Kültür, bir “yan alan” olmaktan çıkıyor; kentsel yaşamın niteliğini, toplumsal dayanıklılığı ve demokratik kapasiteyi belirleyen kurucu bir unsur haline geliyor. Bu dönüşümü kavrayabilen kent yönetimleri, kültür politikasını sosyal politika, çevre politikası ve mekânsal planlama ile birlikte ele almaya başladı. Kültürü eşitsizliklerle mücadele ve demokratik katılımda stratejik bir alan olarak inşa ediyorlar. İzmir, bu dönüşümde önemli mesafeler kat etmiş bir şehir. Ama sahip olduğu tarihsel birikim ve toplumsal dinamikleriyle ulusal ve uluslararası ölçekte çok daha güçlü bir aktör olmayı hak ediyor.

“En fazla Roman vatandaşa ev sahipliği yapıyoruz”

Bu çalıştayın İzmir’de düzenlenmesi bir tesadüf ya da basit bir etkinlik tercihi değil. İzmir, kültür politikaları tartışmaları için son derece özgün bir zemin sunuyor. Bu özgünlüğü sağlayan sadece İzmir’in tarihi değil; o tarihin İzmir’de nasıl biriktiği ve bugünkü kentsel kimliği nasıl şekillendirdiğidir. İzmir, binlerce yıl boyunca farklı uygarlıkların, dinlerin ve kültürlerin bir arada var olduğu bir şehir. Çatışmadan çok alışverişin belirleyici olduğu bir liman kenti olarak şekillendi. Antik Smyrna'dan başlayan, Osmanlı döneminin çok dinli ve çok dilli ticaret hayatıyla zenginleşen, 19. yüzyılın Levanten kozmopolitizmiyle olgunlaşan bir birikimi var. Bu da İzmir’e, başka kentlerin çoğunda bulunmayan kültürel katmanlar kazandırdı. Farklı kültürel topluluklar yüzyıllar boyunca bu kentte yalnızca yan yana değil, iç içe yaşadı. Bu çok katmanlı birliktelik bugün de İzmir'in demografik gerçekliğinin bir parçasıdır. Örneğin Türkiye'nin en kalabalık Roman nüfuslarından birine ev sahipliği yapıyoruz, İzmir, bu topluluğun kültürel birikimini, yaşam pratiklerini ve sanatsal üretimini kültür politikasının görünür bir bileşeni haline getirmek zorundadır.

“Kültür politikası, bu kimliği yalnızca korumaktan ibaret olmamalı”

Cumhuriyet'le birlikte İzmir bu birikime yeni bir katman ekledi. Modernleşmenin, laikliğin ve çağdaş yaşamın Anadolu'daki en güçlü kentsel karşılıklarından birini oluşturdu. Cumhuriyet’in kültür devrimleri bu kentte yalnızca yukarıdan bir dönüşüm olarak değil, toplumsal bir karşılık yaratarak vücut buldu. İzmir, bugün de bu kimliğini yaşatıyor. Çağdaşlık, laiklik, özgür düşünce ve çoğulculuk, bu kentin yalnızca siyasi tercihleri değil; kültürel değerleri, gündelik yaşam pratikleri ve kentsel belleğidir. Sanat üretimi burada daha cesur, sivil toplum daha güçlü, kamusal alan daha özgür bir nitelik taşıyor. Bu değerler, İzmir’i İzmir yapan şeyin ta kendisi. Kültür politikası, bu kimliği yalnızca korumaktan ibaret olmamalı; aktif olarak beslemek, güçlendirmek ve geleceğe taşımak zorunda. Kültür politikasında alacağımız her karar, bu değerler çerçevesinde değerlendirilmelidir. Bu kararlar nelerdir? Örneğin hangi üretimlerin destekleneceği, hangi mekânların kimler için açık tutulacağı, hangi seslerin kamusal alanda görünür kılınacağı gibi kararlardan söz ediyoruz.

“Somut politika çıktıları üretmeyi hedefliyor”

Bu çalıştayın adını koyarken “İzmir Kültür Konuşuyor” dedik. Bu sadece bir slogan değil. Kültür politikaları belirlenirken yalnızca uzmanların ya da kurumların değil, kentin tüm aktörlerinin söz hakkı olduğunu; kültürün şeffaf, kapsayıcı ve çoğulcu bir alan olması gerektiğini vurguluyoruz. Bu tercih ile İzmir'in kültürel kimliği arasında da sıkı ve kopmaz bir bağ var. Çünkü çoğulculuk, özgür düşünce ve katılımcılık, bu kentin tarihsel belleğine kazınmış değerler. Bu çerçevede çalıştay, İzmir'in kültür politikası alanında planlı, veri temelli ve bütüncül bir politika mimarisi oluşturmasının başlangıç noktası olarak tasarlandı. İzmir Kültür Politikaları Çalıştayı, kentte kültüre erişimden miras yönetimine, kültür ekonomisinden iklim politikasına uzanan geniş bir alanda somut politika çıktıları üretmeyi hedefliyor. Bir diğer hedef; İzmir'in ulusal ve uluslararası ölçekte daha güçlü bir kültür aktörü olarak konumlanması. Bugün ve yarın bu mekânda yapacağınız konuşmalar, masalarda üreteceğiniz tartışmalar ve sunacağınız eleştiriler İzmir’in kültür politikalarının inşa edilmesine büyük katkı sağlayacak. Değerli katkılarınız için bir kere daha tüm katılımcılara gönülden teşekkür ediyorum. Bir kentte kültür tartışmak, o kentin geleceğini tartışmaktır. İzmir bu tartışmayı yapmaya hazır”

Panel, açılış konuşmalarından sonra Moderatörlüğünü eski Kültür Bakanı Burhan Suat Çağlayan’ın yaptığı, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı, UCLG Kültür Komitesi Başkan Yardımcısı Cemil Tugay ve Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı, UCLG-MEWA Kültür ve Turizm Komitesi Başkanı Ahmet Aras’ın konuşmacı olarak yer aldığı ‘UCLG Başkanlar Oturumu’ ile devam etti.

Edebiyat ve düşünce dünyasına farklı bir perspektif sunan kitabıyla dikkat çeken Yılmaz’ın etkinliği, 15 Mayıs 2026 Cuma günü Alsancak’taki Sergül Okay Sanat Galerisi’nde yapılacak.

Alsancak’ta edebiyat buluşması yaşanacak

İzmir’in sanat merkezlerinden biri haline gelen Alsancak, bu kez edebiyat tutkunlarını ağırlayacak. Saat 18.00’de başlayacak etkinlikte Sıdıka Yılmaz, hem kitabının ortaya çıkış sürecini anlatacak hem de okurlarının sorularını yanıtlayacak.

Söyleşi bölümünün ardından gerçekleştirilecek imza etkinliğinde katılımcılar, yazarla birebir sohbet etme fırsatı da bulacak.

Etkinliğin özellikle çağdaş edebiyat, düşünce ve sanat ekseninde üretim yapan isimleri bir araya getirmesi bekleniyor.

“Odradek’i Hissetmek” dikkat çekiyor

Yılmaz’ın okurlarla buluşacak kitabı, yalnızca adıyla değil içerdiği düşünsel göndermelerle de dikkat çekiyor. “Evet, Ben de Z’yim – Odradek’i Hissetmek”, bireyin modern dünyadaki sıkışmışlığı, yabancılaşma hissi ve içsel yolculuğu üzerine kurduğu anlatımla öne çıkıyor.

Kitapta yer alan kavramsal yaklaşımın, Franz Kafka’nın edebiyat evrenine gönderme yapan “Odradek” metaforuyla ilişkilendirildiği değerlendiriliyor.

Edebiyat çevrelerinde ilgi gören eser, özellikle psikolojik derinliği ve sembolik diliyle konuşuluyor.

Sıdıka Yılmaz kimdir?

Doç. Dr. Sıdıka Yılmaz, iletişim, gazetecilik ve insan anlatısı üzerine çalışmalarıyla tanınan akademisyen ve yazarlardan biridir. 1979 yılında Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu’ndan mezun olan Yılmaz, yüksek lisans ve doktora eğitimini Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü’nde tamamladı.

Uzun yıllar akademik alanda görev yapan Yılmaz, iletişim disiplinini yalnızca medya ekseninde değil; insanın düşünsel ve toplumsal ifade biçimleri üzerinden ele alan çalışmalarıyla dikkat çekti. Akademik üretimlerinin yanı sıra edebiyat ve düşünce alanında da eserler kaleme aldı.

Yılmaz’ın yayımlanan kitapları arasında “Giden ve Kalan Arasında”, “Bir Metamorfoz Öyküsü” ve “Homo Sermo Onis: İfade Eden İnsan” yer alıyor. Özellikle bireyin dönüşümü, ifade biçimleri ve toplumsal hafıza üzerine kurduğu anlatılarla öne çıkan yazar, akademik birikimini edebi bir dil ile harmanlayan isimlerden biri olarak değerlendiriliyor.

ELİF SOFYA KİMDİR?
Elif Sofya 1965’te İstanbul’da doğdu. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ni bitirdikten sonra İÜ İşletme, İTÜ Görsel Sanatlar bölümlerinde mastır eğitimine devam etti. Uzun süre resimle uğraştı, sergiler açtı. Siyasi bir radyoda kültür, sanat, politika programları hazırlayıp sundu; televizyon programı editörlüğü yaptı. Germany Edenkoben Künstlerhaus ve Mainz Üniversitesi tarafından 2012’de düzenlenen THE POETRY OF NEIGHBOURS – POETS TRANSLATED BY POETS projesinde yer aldı. Şiirleri, yazıları çeşitli dergilerde, kitaplarda yayımlandı.

Uzun süredir sahne almayan sanatçının yeniden dinleyicisiyle buluşacak olması, yalnızca bir konser değil, aynı zamanda bir geri dönüş hikâyesi olarak görülüyor. Bu nedenle konser, yılın en dikkat çeken müzik etkinliklerinden biri olmaya aday.

Tarih açıklandı, geri sayım başladı

Sanatçının yaptığı paylaşımda yer alan “03.06.2026 İstanbul” ifadesi, konserin tarihini netleştirdi. Buna göre Şebnem Ferah konseri, 3 Haziran 2026 tarihinde İstanbul’da gerçekleşecek. Mekân olarak ise KüçükÇiftlik Park öne çıkıyor.

Açık hava konserleriyle bilinen ve büyük organizasyonlara ev sahipliği yapan bu mekân, sanatçının sahneye dönüşü için özel olarak seçilmiş gibi görünüyor. Yaz sezonunun hemen başında yapılacak konserin, geniş katılımla gerçekleşmesi bekleniyor.

Duygularını kısa ama etkili anlattı

Şebnem Ferah, sosyal medya paylaşımında uzun cümleler kurmak yerine duygularını sade bir ifadeyle aktarmayı tercih etti. Sanatçı paylaşımında, “Şimdi ben buraya ne yazsam heyecanımı tarif etmeye yetmeyecek... Buluşana kadar gün sayıyor olacağım” sözleriyle sahneye dönüş heyecanını dile getirdi.

Bu mesaj, hayranlar için yalnızca bir konser duyurusu değil, aynı zamanda yıllar sonra gelen bir buluşma çağrısı olarak yorumlandı. Paylaşımın ardından binlerce yorum ve beğeni gelmesi, sanatçının hâlâ geniş bir kitleyi etkilediğini bir kez daha ortaya koydu.

Biletler için tarih verildi

Merak edilen bir diğer konu ise Şebnem Ferah konser bileti satışlarının ne zaman başlayacağıydı. Yapılan açıklamaya göre, konser biletleri 6 Mayıs 2026 tarihinde saat 12.00 itibarıyla satışa sunulacak.

Biletlerin kısa sürede tükenmesi beklenirken, özellikle sanatçının uzun aradan sonra vereceği ilk konser olması nedeniyle yoğun bir talep öngörülüyor. Organizasyon yetkilileri, satış sürecine ilişkin detayların resmi platformlar üzerinden duyurulacağını belirtiyor.

2020’den sonra ilk büyük buluşma

Şebnem Ferah, son konserini 2020 yılında vermişti. Pandemi süreci ve sonrasında sahnelerden uzak kalan sanatçı, uzun bir aranın ardından yeniden dinleyicisiyle buluşmaya hazırlanıyor.

Sanatçının 2023 yılında yaptığı bir paylaşımda “Bu kadar uzun süre şarkı söylemeden durabileceğime inanmazdım” sözleri, aslında bu dönüşün sinyallerini vermişti. Aradan geçen sürenin ardından gelen konser haberi, bu sözlerin karşılık bulduğunu gösterdi.

Paylaşımda yer alan “03.06.2026 İstanbul” notu ise dikkat çekti. Bu tarih, sanatçının İstanbul’da gerçekleşmesi beklenen bir etkinlik ya da konser için hazırlık yaptığı şeklinde yorumlandı. Kısa sürede binlerce beğeni ve yorum alan paylaşım, hayranları arasında büyük bir beklenti yarattı.

NEDEN UZAK KALDI?
Şebnem Ferah, son yıllarda bilinçli bir şekilde sahnelerden uzak durmayı tercih etti. Sanatçı, daha önce verdiği röportajlarda yoğun konser temposunun ardından dinlenmeye ihtiyaç duyduğunu ve üretim sürecine odaklanmak istediğini ifade etmişti. Ayrıca müzik sektöründeki değişimlere karşı daha seçici bir duruş sergilediği biliniyor. Bu süreçte yeni projeler üzerinde çalıştığı ancak bunları aceleye getirmek istemediği de kulislerde konuşulan bilgiler arasında.

BÜYÜK BEKLENTİ
Türk rock müziğinin güçlü isimlerinden biri olan Ferah’ın bu paylaşımı, “geri dönüş” olarak yorumlanırken, 3 Haziran 2026’da İstanbul’da gerçekleşmesi beklenen etkinlik şimdiden merak konusu oldu. Resmi bir konser duyurusu henüz yapılmasa da, sanatçının mesajı hayranlarına net bir çağrı olarak görülüyor. Gözler şimdi Şebnem Ferah’tan gelecek yeni açıklamada.

Sertdemir’in uzun süredir sahne aldığı TuzBiber Komedi Kulübü de sosyal medya hesabından bir açıklama yayımladı. Açıklamada, “İlk günümüzden beri bizimle birlikte olan, iş arkadaşımız, dostumuz ve komedyenimiz Kaan Sertdemir’i kaybettik. Ailesine, arkadaşlarına ve tüm sevenlerine sabır diliyoruz. Hepimizin başı sağ olsun” denildi. Kaan Sertdemir’in cenazesinin, bugün Şakirin Camii’nde ikindi namazının ardından kılınacak cenaze namazı sonrası Ihlamurkuyu Mezarlığı’na defnedileceği bildirildi.

İzmir’de açılış yürüyüşle yapıldı

Festivalin İzmir ayağı, Türkan Saylan Kültür Merkezi önünden başlayan yürüyüşle açıldı. Saat 18.30’da başlayan kortej, İzmir Mimarlık Merkezi’nde gerçekleştirilen açılış programıyla sona erdi. Açılış gecesinde pantomim sanatçısı İlker Kılıçer sahne alırken, festival afişleri sergisi de izleyicilerle buluştu. Program kapsamında Mert Güncüer’in “Bir Sürgünün Not Defteri: Misina” filmi gösterildi. Açılışta ayrıca işçi direnişlerine dair mesajlara da yer verildi.

Genç yönetmenler buluşuyor

Festival kapsamında bugün (3 Mayıs) İzmir’de hem film gösterimleri hem de söyleşiler düzenleniyor.

Türkan Saylan Kültür Merkezi’nde gün boyunca kısa film seçkileri ve “Gülizar” filmi izleyiciyle buluşurken, aynı gün saat 17.30’da “Emek Mücadelesinde Sınırları Aşmak” başlıklı söyleşi gerçekleştirilecek. Art Venue İzmir’de ise saat 14.00’te “Genç Yönetmenlerle Sinemada Dayanışma” söyleşisi yapılacak. Program kapsamında farklı noktalarda “Gece Mesaisi”, “Kasiyerler Ayağa” ve “Anadolu’nun Türküsü” gibi yapımlar da gösteriliyor.

Festival boyunca İzmir’in farklı noktalarında film gösterimleri ve etkinlikler sürecek. Fransız Kültür Merkezi, APİKAM, Karşıyaka Halkevi, Tarık Akan Gençlik Merkezi ve Sanathane gibi birçok mekân festivalin durakları arasında yer alıyor. Programda ayrıca “Sinemada Yapay Zeka”, “Festivaller, Sansür ve Bağımsız Sinema”, “Türkiye’de Kısa Film Çekmek”, “Mekan-Sınıf-Hafıza” ve “İklim Adaleti ve Ekoloji Mücadelesi” başlıklı söyleşiler de gerçekleştirilecek.

İzmir’de festival, 10 Mayıs’ta Art Venue İzmir’de düzenlenecek kapanış etkinliğiyle sona erecek. Kapanışta forum ve film gösterimleri yapılacak.

Uzun yıllar boyunca akademilerde ve özel olarak caz eğitimi veren Yeşilnil, dünyanın ve ülkemizin önemli caz müzisyenleri ile sahne aldı. UNESCO, Thelenious Monk İnstitute of Jazz ( Herbie Hancock Institute of Jazz ) ve İKSV tarafından, Türkiye'de uluslararası olarak ilk kez gerçekleşecek olan "Dünya Caz Günü" kutlamasında ülkemizi temsil etmek için caz yorumcusu ve ressam eşi Ayşegül Yeşilnil ile birlikte ana etkinlik daveti aldı. Böylelikle, Dünya cazının kilometre taşları ile aynı organizasyonda , "Ayşegül ve Nezih Yeşilnil Quartet" olarak sahne aldı. Nezih Yeşilnil "On the Jazz Stage " adlı caz albümü, uluslararası dijital platformlara yüklenen sanatçı , dinleyicilerinin haklı özlemini gideriyor. Albüm ise "Carbon Music Company" imzasıyla yayınlanıyor.

Müzisyenler :
Nezih Yeşilnil (b), Önder Focan (g), Selim Benba (p), Yahya Dai (sx),
Deniz Dündar (d), Cengiz Baysal (d).

TIKLAYIN

https://www.youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_niv7OuA7byFBcQ1s7GJFKbE0xOYjUmHlg

Gösterimlerin ardından, moderatörlüğünü Atilla Acar’ın üstlendiği söyleşide, Moda Filmleri Derneği Başkanı Antonio Özçevik, moda filminin dünyadaki gelişimi, sanat ve marka iletişimi arasındaki yaratıcı köprüleri, türün sinemasal yapısını ve Türkiye’deki potansiyelini katılımcılarla paylaştı. Sinemanın klasik anlatı yapısının ötesine geçen moda filmleri; görsel sanatlar, müzik, performans, stil ve çağdaş kültürü aynı potada eriterek yeni nesil bir ifade alanı oluşturuyor. Bornova’da gerçekleşen bu özel etkinlik, yalnızca bir film gösterimi değil; aynı zamanda
moda filmlerinin kültürel ve sanatsal gücünü tartışmaya açan önemli bir buluşma niteliği taşıdı.

Etkinlik sonunda izleyiciler tarafından yoğun ilgi gören söyleşi, özellikle genç sinemacılar, moda tasarım öğrencileri, farklı endüstrilerde yer alan katılımcılar ve sinema öğrencileri
açısından ilham verici bir deneyim olarak değerlendirildi. Moda Filmleri Derneği, Türkiye’de moda filmi alanında farkındalık oluşturmayı, yaratıcı üretimi desteklemeyi ve uluslararası ölçekte yeni iş birlikleri geliştirmeyi amaçlayan çalışmalarını sürdürmeye devam ediyor.

Antonio Özçevik yaptığı açıklamada, “Moda filmi yalnızca bir reklam biçimi değil; sinema, sanat, müzik, tasarım ve kültürel anlatının birleştiği çağdaş bir ifade alanıdır. Bornova’da bu dili sinemaseverlerle buluşturmak bizim için çok değerliydi” dedi. 6. Uluslararası Bornova Kısa Film Günleri kapsamında gerçekleşen etkinlik, izleyicilerden aldığı yoğun ilgiyle Türkiye’de moda filmlerine yönelik artan merakı ve bu alandaki kültürel potansiyeli bir kez daha ortaya koydu.

Teknolojinin soğukluğuna karşı el işçiliğinin sıcaklığı

Günümüzde seri üretimin ve makinelerin hakim olduğu tekstil dünyasında, Müşerref Keleş tamamen el işçiliği ve geleneksel yöntemlere sadık kalarak fark yaratıyor. İzmir'in Urla ilçesinde sürdürdüğü eğitim faaliyetlerinde, derinin hiçbir aşamasında makine kullanılmasına izin vermiyor. Keleş'in tezgahından çıkan her bir ürün, el dikişi ve el işlemesiyle şekilleniyor. Ham dana derisinin ıslatılıp özel çivilerle desen oluşturulmasından, ince bir sabırla dikişlerinin tamamlanmasına kadar geçen süreç, bir zanaatın ötesine geçerek adeta bir meditasyona dönüşüyor. Teknoloji geliştikçe unutulmaya yüz tutan bu deri işleme sanatı, Keleş'in ellerinde modern dünyada yeniden hayat buluyor.

Sabırla işlenen deride hayat bulan geleneksel motifler

Bir deri çanta veya cüzdanın üretim aşaması, dijital çağın hızına inat oldukça yavaş ve titiz bir çalışma gerektiriyor. Sanatçı Müşerref Keleş, üretim sürecini anlatırken derinin üzerine desenlerin önce elle çizildiğini, ardından ıslatılarak hatlarının tek tek kesildiğini vurguluyor. Gerekli görülen noktalarda yakma ve nakış sanatından da yararlanılan bu süreçte, ortalama bir çantanın tamamlanması 1,5 ila 2 haftalık yoğun bir mesai alıyor. Kültür ve Turizm Bakanlığının Türkiye'nin Ustaları Projesi içerisinde yer alan nadir isimlerden biri olan Keleş, bu işin özel bir alan olduğunu ve kaybolmaması için büyük bir emek ve sabır harcanması gerektiğini belirtiyor. Kursiyerler sadece yeni bir hobi edinmekle kalmıyor, aynı zamanda ürettikleri hakiki deri ürünleri satarak aile ekonomilerine de katkı sağlıyorlar.

Akademisyenlerden emeklilere uzanan deri tutkusu

Urla Halk Eğitimi Merkezi çatısı altında verilen kurslara toplumun her kesiminden büyük bir ilgi gösteriliyor. Unutulmaya yüz tutan kültürel değerleri canlandırmak amacıyla açılan bu sınıflarda, emekli bankacılardan doktorlara kadar pek çok farklı profilden öğrenci yer alıyor. Altı ay önce eğitime başlayan emekli bankacı Ebru İlkserim gibi kursiyerler, ilk etapta basit ürünlerle başladıkları bu yolculukta, artık kendi sırt çantalarını dikebilecek seviyeye gelmenin mutluluğunu yaşıyor. Emekli doktor Engin Dilsiz gibi sanata gönül verenler ise derinin dokusunda geleneksel motifleri yaşatmak için dirsek çürütüyor. Müşerref Keleş'in en büyük hayali ise bu kadim sanatı kendi markası altında dünya standartlarında temsil ederek geleceğe kalıcı bir imza bırakmak.

Vietnam’ın gölgesinden New York sokaklarına Travis Bickle

Programın açılışı, sinema tarihinin en etkileyici karakter etütlerinden biriyle yapılıyor. Yönetmenliğini usta isim Martin Scorsese’nin üstlendiği ve Paul Schrader’ın kaleminden dökülen Taksi Şoförü, 3 Mayıs Pazar günü izleyiciyle buluşacak. Vietnam Savaşı’ndan dönen ancak içine düştüğü yozlaşmış dünyaya ayak uyduramayan Travis Bickle’ın, Robert De Niro’nun devleşen oyunculuğuyla hayat bulduğu hikâyesi, çürümenin bireyi nasıl bir "yalnız kurda" dönüştürdüğünü gösteriyor. Altın Palmiye ödüllü bu yapım, kentin karanlığını ve adaletsizliğe karşı duyulan öfkenin nasıl bir cinnete evrilebileceğini sarsıcı bir dille anlatıyor.

Psikolojik manipülasyonun sinematik kökeni Gaz Lambası

10 Mayıs’ta ise sinemanın ötesinde modern psikolojiye bir terim kazandıran Gaz Lambası (Gaslight) perdede olacak. George Cukor imzalı 1944 yapımı film, günümüzün popüler kavramı "gaslighting"in temelini oluşturuyor. Başroldeki Ingrid Bergman’a Oscar kazandıran yapım, bir kadının kocası tarafından adım adım delirdiğine ikna edilme sürecini tekinsiz bir atmosferle sunuyor. Gösterimin ardından Uzman Dr. Arzu Erkan, zihne kurulan bu sinsi tuzakları ve filmin psikolojik derinliğini sinemaseverlerle birlikte irdeleyecek.

Kimliklerin birbirine karıştığı deniz kıyısındaki o ev

İsveçli dahi Ingmar Bergman’ın "iki enstrüman için bir sonat" olarak tanımladığı Persona, 17 Mayıs’ta Elhamra Sahnesi’nin o etkileyici atmosferinde yankılanacak. Konuşmayı reddeden bir aktris ile ona refakat eden bir hemşirenin ruhsal dünyalarının iç içe geçişini anlatan film, sinema dilinde devrim yaratan yakın plan çekimleriyle tanınıyor. Kimliğin bir maskeden mi ibaret olduğu sorusunu soran bu şaheser sonrası, Doç. Dr. Halis Ulaş’ın katılımıyla gerçekleştirilecek söyleşide insan ruhunun parçalanmışlığı masaya yatırılacak.

Murakami’nin gizeminden Kubrick’in koridorlarına uzanan son

Mayıs ayının son haftalarında ise tempoyu muğlaklık ve saf korku belirliyor. Haruki Murakami’nin öyküsünden beyazperdeye uyarlanan Güney Kore yapımı Şüphe, 24 Mayıs’ta izleyiciyi bir gizem bulutunun içine hapsedecek. Modern hayattaki sınıf farklarını ve içten içe büyüyen öfkeyi işleyen film, FIPRESCI ödüllü anlatımıyla dikkat çekiyor. Seçkinin finali ise 31 Mayıs’ta, sinemanın teknik dehası Stanley Kubrick’in Cinnet (The Shining) filmiyle yapılacak. Jack Nicholson’ın unutulmaz "Jack Torrance" performansı, Overlook Oteli’nin klostrofobik koridorları ve aklın karanlık koridorlarında kaybolan bir baba... Dr. Emrah Suat Onat ile yapılacak kapanış söyleşisiyle, sinemanın bu en meşhur "delirme" hikâyesi tüm detaylarıyla analiz edilecek.

Paranın icadından antik dönemin ticaret nesnelerine

Müzenin en can alıcı noktalarından biri olan arkeolojik bölüm, ticaretin en saf hallerini ve evrimini barındırıyor. Toplamda 533 eserin yer aldığı müzede, 438 adet sikke ekonomi tarihine ışık tutuyor. İnsanlığın paradan önce kullandığı takas sistemi üzerine kurulu ticaret düzeni, yerini Lidyalıların bastığı ilk sikkelere bırakırken, müze bu geçişi nadide parçalarla somutlaştırıyor. Özellikle elektron olarak adlandırılan ilk sikkeler ile Pers ve Smyrna sikkeleri, koleksiyonun en değerli parçaları arasında yer alıyor. Ayrıca antik dönemdeki günlük ticari hayatı yansıtan seramik kaplar, kandiller ve cam eserler, geçmişin tüccarlarının dünyasına kapı aralıyor. Bu eserler, müzenin sadece bir sergi alanı değil, aynı zamanda yaşayan bir hafıza merkezi olmasını sağlıyor.

On sekizinci yüzyılın Kemeraltı ve liman dokusu

Müzenin etnografik bölümüne geçildiğinde ise ziyaretçileri 18. yüzyıl İzmir’inin minyatür bir kopyası karşılıyor. Bu bölümde sergilenen detaylı maket, kentin ticaret damarlarının nasıl attığını gösteriyor. Dünyanın en eski açık hava çarşılarından biri olan Kemeraltı Çarşısı, ticaretin hanlarla şekillendiği Kızlarağası Hanı ve o dönemdeki gemilerin yanaştığı tarihi İzmir Limanı makette incelikle işlenmiş durumda. Osmanlı döneminin son padişahlarına ait sikkelerin de bulunduğu bu alan, İzmir’in o dönemde Doğu ile Batı arasında nasıl bir köprü görevi gördüğünü açıkça tasvir ediyor. 100 metrekarelik butik bir alanda sergilenen bu eserler, ziyaretçilerin kentin o dönemki dokusunu zihninde canlandırmasına olanak tanıyor.

Cumhuriyet’in iktisadi manifestosu ve dünyaya açılan kapı

İzmir, sadece antik dönemin değil, modern Türkiye’nin de ekonomi politikalarının şekillendiği şehir olarak ön plana çıkıyor. Müzede yer alan özel bir bölüm, yeni kurulan devletin ekonomik yol haritasının çizildiği İzmir İktisat Kongresi için ayrılmış durumda. Kongreye dair karar defterleri, dönemin belgeleri ve görselleri, Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki üretim heyecanını bugüne taşıyor. İzmir’in simgeleşmiş ihraç ürünleri olan üzüm, incir ve tütün için hazırlanan nostaljik tanıtım afişleri, kentin o yıllarda dünyayla nasıl bir ticari bağ kurduğunu gösteriyor. Cumhuriyet’in ekonomi politikalarının köklerini merak edenler için bu belgeler paha biçilemez bir kaynak niteliği taşıyor.

Küresel ilginin odağında ücretsiz bir tarih hazinesi

Her yıl yaklaşık 6 bin kişiyi ağırlayan müze, İzmir Ticaret Odası (İZTO) bünyesinde yer almasıyla Türkiye'de bir ilke imza atıyor. İzmir Ticaret Odası bünyesindeki bu merkez, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği sistemindeki ilk müze olma unvanını koruyor. Ücretsiz olarak gezilebilmesi sayesinde öğrencilerden araştırmacılara kadar geniş bir kitleye hitap eden müze, özellikle yabancı turistlerin yoğun ilgisini çekiyor. İZTO Yönetim Kurulu Üyesi Jülide Tutan, müze ziyaretçilerinin yaklaşık yarısının yabancı turistlerden oluştuğunu belirterek, bu durumun İzmir’in uluslararası ticaret kültürü mirasının ne denli merak edildiğinin bir göstergesi olduğunu vurguluyor.

Dernek Başkanı Avukat Necla Ünlü

10 KADINLA BAŞLAYAN İYİLİK HAREKETİ

Etkinlikte, 1993 yılında 10 kadınla başlayan girişimin bugün nasıl büyük bir sosyal sorumluluk hareketine dönüştüğü vurgulandı. 2022 yılında "İzmir'in Anadolu Kadınları Kültür ve Sanat Derneği” adıyla resmiyet kazanan ve üye sayısı 100’ü aşan derneğin faaliyetlerine dikkat çekildi. Dernek Başkanı Avukat Necla Ünlü öncülüğünde yürütülen çalışmalar kapsamında bugüne kadar; 6 Şubat depremi mağdurlarına yönelik barınma ve eğitim destekleri, öğrencilere sağlanan burslar ve Ege Orman Vakfı iş birliğiyle Manisa’da oluşturulan 2.000 fidanlık hatıra ormanı gibi önemli projelere imza atıldığı hatırlatıldı. Konserden elde edilen tüm gelirin üniversite öğrencilerine burs desteği olarak aktarılacağı gece, sanatın ve dayanışmanın İzmir'deki en güzel örneklerinden biri olarak kayıtlara geçti.

Yaklaşık bir saat süren ve salonu hıncahınç dolduran dinleyicilerin büyük bir dikkatle takip ettiği konserde; klasik ve romantik dönemin yapı taşlarından olan Ludwig van Beethoven ile Antonin Dvorak'ın ölümsüz eserleri icra edildi. İki bölümden oluşan ve kısa bir aranın ardından seyircisini müziğin doruklarına taşıyan performans, gecenin sonunda tüm salon tarafından ayakta alkışlandı.

"10 Yıllık Yolculukta İlk Günkü Heyecan"

Dinletinin sadece bir müzik ziyafeti değil, aynı zamanda kentle sanatçı arasındaki bağın da kutlaması olduğunu gösteren anlar, konser öncesinde yapılan konuşmayla yaşandı.

İzleyicilere orkestranın tarihsel yolculuğuna dair bilgiler veren keman sanatçısı Tuana Köprülü, duygu yüklü konuşmasında şu ifadelere yer verdi: "Karşıyaka Oda Orkestrası (KODA) olarak başladığımız bu müzik yolculuğunda, yaklaşık 10 yıldır sizlerle aynı salonlarda, aynı duygularla buluşuyoruz. Bugün İzmir Oda Orkestrası adıyla, yine çok değerli sanatçı dostlarımızla sahnedeyiz ve inanın ilk günkü heyecanımızı birebir koruyoruz. Siz sanatseverlerin burada, bizimle olması bize hem duygusal hem de sanatsal anlamda inanılmaz bir güç katıyor."

Dört Telli Çalgıdan Yükselen Dev Senfoni

İzmir Oda Orkestrası çatısı altında, klasik müziğin en temel ve uyumlu formlarından biri olan "yaylı çalgılar dörtlüsü" (string quartet) düzeninde sahne alan ekipte usta isimler yer aldı. İki keman, bir viyola ve bir viyolonselin kusursuz ahengini sahneye taşıyan orkestrada; Özüm Bağtaş, Alaz Yaşıl, Bahar Oytun Duyar ve Tuana Köprülü yaylı tellerden yükselen yetenekleriyle İzmirlilere unutulmaz bir bahar akşamı yaşattı.

Kitaplar dünya üniversitelerine ulaştı

Yayınevinin hazırladığı eserler, kısa sürede uluslararası akademik çevrelerde kendine yer buldu. Özellikle dünyanın ilk 500 üniversitesi arasında bulunan birçok kurumun kütüphanelerine giren kitaplar, farklı coğrafyalarda öğrencilerle buluşmaya başladı. Bu durum, akademik yayıncılık alanında İzmir merkezli bir yapının küresel ölçekte görünürlük kazanması açısından önemli bir gelişme olarak öne çıkıyor.

Uluslararası standartlara uygun şekilde yürütülen yayın faaliyetleri, hem içerik çeşitliliği hem de akademik niteliğiyle dikkat çekiyor. Farklı disiplinlerden çok sayıda eserin yayımlanması, yayınevinin kısa sürede güçlü bir portföy oluşturmasını sağladı.

İzmir’den dünyaya uzanan bilgi köprüsü

İEÜ Yayınevi’nden Sorumlu Rektör Danışmanı Gözde Yazgı Tütüncü, elde edilen başarının üniversitenin 25’inci yılına denk gelmesinin ayrı bir anlam taşıdığını belirtti. Tütüncü, bu gelişmenin sadece bir unvan kazanımı olmadığını vurgulayarak, “Yayınevimizin uluslararası statüye ulaşması, üniversitemizin bilgi üretme ve bunu paylaşma konusundaki kararlılığının güçlü bir göstergesidir” ifadelerini kullandı.

Bilginin ancak erişilebilir olduğunda gerçek anlamda değer kazandığını belirten Tütüncü, yayınevinin bu noktada kritik bir rol üstlendiğine dikkat çekti. Yayınevinin, üniversitede üretilen bilginin kampüs sınırlarını aşarak topluma ve dünyaya ulaşmasını sağladığını dile getirdi.

İzmir’in akademik gücü yükseliyor

Elde edilen bu başarı, yalnızca kurumsal bir gelişme olarak değil, İzmir’in bilgi ekosistemi açısından da önemli bir kazanım olarak değerlendiriliyor. Yayınevinin yerel ile küresel arasında kurduğu bağın, kenti uluslararası akademik dolaşımın bir parçası haline getirdiği ifade ediliyor.

Akademik üretimin yaygınlaşması ve nitelikli kaynakların artması, hem öğrenciler hem de araştırmacılar için yeni fırsatlar sunuyor. Bu durum, İzmir’in bilimsel üretim kapasitesinin güçlenmesine katkı sağlayan önemli bir unsur olarak öne çıkıyor.

Sadece yayınevi değil eğitimin tamamlayıcısı

Tütüncü, yayınevinin rolünün yalnızca kitap basmakla sınırlı olmadığını da vurguladı. Yayınevinin, öğrencilerin eleştirel düşünme, araştırma ve üretme becerilerini geliştiren bir yapı olarak konumlandığını belirten Tütüncü, nitelikli kaynaklara erişimin eğitim sürecindeki önemine dikkat çekti.

Bu yönüyle yayınevinin, üniversitenin eğitim misyonunu tamamlayan ve derinleştiren bir unsur haline geldiği ifade edildi. Akademik içeriklerin daha geniş kitlelere ulaşması, öğrencilerin gelişimine doğrudan katkı sağlayan bir faktör olarak değerlendiriliyor.

Küresel görünürlükte yeni dönem

Uluslararası yayınevi statüsünün kazanılmasıyla birlikte, İEÜ Yayınevinin küresel ölçekte daha görünür hale gelmesi bekleniyor. Yayımlanan eserlerin dünya çapındaki üniversite kütüphanelerinde yer alması, hem akademik üretimin kalitesini ortaya koyuyor hem de üniversitenin uluslararasılaşma vizyonunu güçlendiriyor.

Bu gelişmenin, ilerleyen süreçte daha fazla akademik iş birliğinin önünü açacağı ve İzmir merkezli bilimsel çalışmaların küresel platformlarda daha fazla yer bulmasına katkı sağlayacağı değerlendiriliyor.

“Ne fayda sağlayacak” tepkisi

Yaptıkları sponsor görüşmelerinin olumsuz geçtiğini anlatan Taranç, kadın gruplarına ‘marjinal’ bir bakış açısı sergilendiğinin eleştirisinde bulunuyor. Taranç,

“Biz İzmir’de on üç sponsorluk görüşmesine gittik. Bunların on ikisi bize benzer bir yaklaşımla, “Ne fayda sağlayacak?” diye sordu. Açıkçası bu durum oldukça üzücü. Görüşmeler genelde kapalı kapılar ardında yapılıyor; sadece biz muhatap oluyor ve süreci birebir yaşıyoruz. Öyle durumlarla karşılaştık ki, örneğin bir beyefendi “Para versen bile logomu orada görmek istemem” dedi. Ben de bunun içimize sinmeyeceğini söyleyip o parayı kabul etmedim. Çünkü biz altı yıldır Kültür Bakanlığı’ndan destek alıyoruz; ancak desteklerimiz hep son anda belli oluyor. Her yıl kendilerine ulaşıp logonun önceden verilmesini rica ediyorum ki insanların kafasında soru işareti kalmasın. Çünkü kadın gruplarına karşı hâlâ “marjinal” bir algı var. Oysa biz kadın üretimini ve hikâyelerini görünür kılmaya çalışan, bu alandaki üretimin artmasını isteyen bir grubuz. Herhangi bir propaganda yapmıyoruz; her görüşten insanı bir araya getiren bir alan oluşturuyoruz” diye konuştu.

“Öğrencilere iş alanı sağlıyoruz”

Bu festivaller ile genç nesillere iş imkânı yarattıklarını söyleyen Taranç, “İzmir’e de bunu anlatmaya çalıştık. Evet, ekonomik kriz var ama bence asıl sorun insanların her şeyden korkar hâle gelmesi. “Acaba yanlış bir şey mi yapıyoruz?” diye çekiniyorlar. Oysa bizim yaptığımız iş, filmleri görünür kılmanın ötesinde, her yıl 10–15 öğrenciyi yetiştirmek, onlara referans olmak ve iş imkânı yaratmak. Çoğu sinema, televizyon ve mütercim-tercümanlık bölümü öğrencisi. Dokuz yıl içinde bu şekilde onlarca gencin iş bulmasına katkı sağladık. Ben de sinema-televizyon mezunu ve yönetmen olarak onlar için bir referans noktası oluşturmaya çalışıyorum; hem de büyük zorluklara rağmen” şeklinde konuştu.

“Bu festival İzmir’in adıyla anılıyor”

Taranç, “Artık bu işin başka bir formülünün bulunması gerektiğini düşünüyorum. Bu yıl bu konu mutlaka tartışılmalı. Biz filmlerin konuşulmasını istediğimiz için tartışmayı uzatmak istemiyoruz ama yaşananların bilinmesi önemli. Sinema salonlarındaki insanların daha duyarlı olması gerekiyor. Çünkü salon dışında karşılaştıklarımız gerçekten inanılmaz. Bazen bu işi yaptığım için kendimi kötü bir şey yapıyormuş gibi hissediyorum. Oysa bu şehrin uluslararası bir kadın yönetmenler festivali var ve bu festival İzmir’in adıyla anılıyor. Festivalimiz Türkiye’deki uluslararası festivaller arasında ilk on içinde, şu an sekizinci sırada. Antalya’nın yapılmadığı yıl ikinci sıradaydık. Ödül parası veremediğimiz için sıralamada gerideyiz; yoksa ilk beşte yer alabilecek bir festivaliz. İstanbul, Antalya, Adana, Ankara’dan sonra biz geliyoruz. Buna rağmen kimse bunun değerinin farkında değil. Herkes sadece kendi kazancını düşünüyor. Oysa biz kısa vadede kazanç sağlamasak da uzun vadede İzmir’e ciddi katkı sunuyoruz. Şehre gelen, burada film çekmek isteyen insanlar bile bunun bir göstergesi” değerlendirmesinde bulundu.

“Belediyeye devretmek istemiyoruz”

Festivali belediyelere devretmek istemediklerini ifade eden Taranç, ekonomik krizlerde ilk olarak festivalin gözden çıkarılacağını söyledi. Taranç, “Balçova Belediyesi ile ilk kez çalıştık ve çok destek oldular; keşke bir sinema salonları olsaydı. İzmir Büyükşehir Belediyesi ise en büyük destekçimiz ve iş birliği yaptığımız ana kurum. Ancak bu yıl bazı iletişim kopuklukları yaşandı ve destekleri artırılamadı, hatta azaldı. Biz festivali tamamen belediyeye devretmek istemiyoruz. Çünkü böyle durumlarda ekonomik kriz yaşandığında ilk vazgeçilen etkinlikler bunlar oluyor ve süreklilik sağlanamıyor. Dokuz yıldır bu festivali büyük emeklerle sürdürdük. Ancak gelecek yıl ana sponsorumuz bazı yasaklardan dolayı olamayacak ve bu koşullarda nasıl devam edeceğimizi ben de bilmiyorum. Bu noktaya kadar gelmiş bir festivalin “olsa da olur, olmasa da” şeklinde görülmesi çok üzücü. Oysa bu tür etkinlikler kamusal tartışma alanlarıdır; farkındalık yaratır. Nitekim yaşadığımız bir olay sonrası örgütlenme sağlandı ve konu yayıldı” dedi.

"Savaş ortamında bile yaptık"

“Ben bu festivali kişisel çıkar için yapmıyorum diyen Taranç “Aksine, her yıl maddi ve manevi büyük yük altına giriyorum. Psikolojik olarak da oldukça yıprandım. Yapmayı bıraksam ben bir şey kaybetmem belki ama İzmir kaybeder. Çünkü artık bu işten gelir elde edemiyorum; hayatımı nasıl sürdüreceğim sorusu ortaya çıkıyor. Türkiye’de bu tür işler çoğunlukla kişisel emeklerle yürütülüyor ve sürdürülebilirliği zor oluyor. Biz rant peşinde değiliz. “Bunun ülkeye ne faydası var?” diye soruluyor ama aslında uzun vadede çok büyük katkılar sağlıyor. Belki bir gün birinin yaşadığı bir sorunu biz bir filmle anlatacağız, bir farkındalık yaratacağız. Alanlarımız daralıyor ve bu yüzden bu tür platformlar daha da önemli hâle geliyor. Dokuz yıl boyunca depremde, pandemide, savaş ortamlarında bile festivali sürdürdük. Her yıl son anda iptallerden döndük ama bırakmadık. Yine yaparız, gerekirse çok sınırlı imkânlarla da yaparız. Ama artık bu şekilde devam etmek istemiyoruz. Desteklenmek istiyoruz. Çünkü yaptığımız iş belki doğrudan para kazandırmıyor ama gençler için, toplum için çok değerli” açıklamasında bulundu.

“Oysa biz hiç vazgeçmedik”

Taranç, “Salonlara 5 bin kişi gelse, bu bile önemli. İnsanlar o hafta umut buluyor, sosyalleşiyor. Özellikle gençlerin buna çok ihtiyacı var. Dijital platformlara kapanarak bir yere kadar ilerlenebilir. Sosyal beceriler gelişmiyor. Ben bu ülkeye faydalı bir şey yapmaya çalıştıkça sürekli engellerle karşılaşıyorum. Buna rağmen devam etmeye çalışıyorum. Bu festivale 27 yaşımda başladım, şimdi 36 yaşındayım ve hayatımın en güzel yıllarını buna verdim. Bırakırsam o yıllar boşa gitmiş gibi hissedeceğim. Oysa biz hiç vazgeçmedik” diyerek sözlerini tamamladı.

Bakan Ersoy, sosyal medya hesabında yaptığı paylaşımda şu ifadeleri kullandı:
"Laodikeia'da önemli bir keşfe daha imza attık. Antik kentte yeni bir buluntu daha gün yüzüne çıktı. Laodikeia Batı Tiyatrosu'nda yürüttüğümüz çalışmalar, geçmişin izlerini gün yüzüne çıkarmayı sürdürüyor. Sahne binasında, yaklaşık 2 metre uzunluğunda, beyaz mermerden yapılmış Athena heykelini gün ışığına çıkardık. Homeros destanlarına sahne olan bu yapı, antik dönemde kültürel anlatımın da merkezi olduğunu ortaya koyarken Augustus Dönemi klasik üslubunu yansıtan eser, yüksek sanatsal niteliğiyle dikkat çekiyor. Geleceğe Miras vizyonumuzla, bu eşsiz mirası koruyarak geleceğe taşımaya devam ediyoruz."

Athena Heykeli molozlar arasında bulundu
Laodikeia Batı Tiyatrosu Sahne Binası'nda yürütülen kazı ve restorasyon çalışmaları kapsamında, postskene olarak adlandırılan sahne binasının dış duvarında, moloz dolgu içerisinde yüzüstü şekilde bırakılmış Athena heykeline ulaşıldı. Yaklaşık 2 metre uzunluğundaki heykelin baş kısmı henüz tespit edilemezken beyaz mermerden yapılmış olması dikkat çekti. Milattan önce 2'nci yüzyıla tarihlenen Batı Tiyatrosu sahne binasında, üç katlı mimari düzen içerisinde her katta 16 sütun yer alıyor. Bu sütunlar arasına tanrı ve tanrıçaların yanı sıra yöneticilere ve Homeros destanlarına ilişkin sahneleri betimleyen heykeller yerleştirildi. Odysseus'un İthaka'ya dönüş yolculuğunda karşılaştığı Laistrigonlar Ülkesi, dev Polyphemos'un mağarası ve deniz canavarı Skylla gibi sahneleri içeren heykel grupları, yapının yalnızca tiyatral gösteriler için değil aynı zamanda kültürel anlatımın aktarımı için de kullanıldığını ortaya koydu. 2024-2025 yıllarında yürütülen çalışmalarda bu anlatımlara ilişkin çok sayıda heykel gün yüzüne çıkarıldı.

Ünik tipoloji ve yüksek sanatsal işçilik
Yuvarlak kaide üzerinde ayakta betimlenen Athena heykelinde, ince dokumalı kolsuz peplos giysi, boyunda hylamis (pelerin) ve göğüste Medusa başı ile yılanların yer aldığı aegis detayları dikkat çekiyor. Heykelin elbise kıvrımları ve kumaşın doğal işlenişi, yüksek sanatsal kaliteyi ortaya koyarken boynunda pelerin bulunan tipolojinin ünik olması eserin önemini artırıyor. Heykelin, sütunlar arasına yerleştirilmiş olması nedeniyle arka yüzünün kaba bırakıldığı tespit edilirken eserin usta bir heykeltıraşın elinden çıktığı değerlendiriliyor.

Augustus dönemi klasik üslubunu yansıtıyor
Sanatsal stil açısından değerlendirildiğinde Athena heykelinin, İmparator Augustus Dönemi'ne (MÖ 27 - MS 14) ait birinci klasik üslubu yansıttığı belirtiliyor. Antik Dönem'de önemli bir dokuma merkezi olan Laodikeia'da Athena'nın savaşçı kimliğinden ziyade dokuma yönünün ön plana çıktığı, tanrıça adına festivaller düzenlendiğinin yazıtlarla belgelendiği ifade ediliyor. Ayrıca, Batı Tiyatrosu sahne binasında yürütülen restorasyon çalışmalarının 2026 yılı başından itibaren kesintisiz şekilde sürdürüldüğü belirtiliyor.

Büyük yetenek olarak kabul edilen Eren Düzenli, piyano çalışmalarına Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı’nda piyano sanatçısı ve eğitimcisi Sanem Berkalp ile devam ediyor.

Çeşme’nin ikonik noktası Alaçatı, bu yıl 8-10 Mayıs tarihlerinde ilk kez düzenlenecek olan Alaçatı Kitap Günleri’ne ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Festivalin bu yılki ana teması olan "İlkler", sanatın başlangıç noktalarına ayna tutacak. Edebiyattan sinemaya, tiyatrodan kişisel yazın yolculuklarına kadar pek çok alan, Türkiye’nin önde gelen isimleri tarafından "ilkler" perspektifiyle ele alınacak.

Yıldız İsimler ve Özel Oturumlar

Festival programı, edebiyat ve sanat dünyasının yıldızlarını Alaçatı’nın tarihi dokusunda bir araya getiriyor. Can Bonomo, Mine Söğüt, Ahmet Şerif İzgören ve Jehan Barbur gibi isimlerin katılacağı söyleşilerde, yazarlar kendi serüvenlerini okurlarıyla paylaşacak. Özellikle Sibel Oral ile "Edebiyattan Beyaz Perdeye" ve Tuna Kiremitçi ile "Edebiyatta İlklerim" oturumları, içeriğin derinliğini artıran başlıklar arasında yer alıyor.

Füruzan Anısına Anlamlı Buluşma

2024 yılında aramızdan ayrılan Türk edebiyatının usta kalemi Füruzan, festivalde özel bir oturumla anılacak. Birsen Ferahlı ve Cemran Öder’in gerçekleştireceği "Füruzan Anısına: Ege’den Sevgilerle" başlıklı söyleşi, festivalin en duygusal ve vefalı anlarından biri olmaya aday.

Her Yaşa Hitap Eden Ücretsiz Etkinlikler

Sadece yetişkinler için değil, çocuklar için de zengin bir program sunan Alaçatı Kitap Günleri; Arkas Sanat’taki atölyeler ve Yaahane’deki kitap kulübü buluşmalarıyla her kesime hitap ediyor. Çeşme Belediyesi ve Alaçatı Turizm Derneği gibi güçlü kurumların desteklediği tüm etkinlikler, katılımcılara ücretsiz olarak sunulacak.