İzmir’in Menemen ilçesine bağlı Emiralem’de yaşayan Yeliz Dermancı’nın günü, eczane ile tarla arasında geçiyor. Ege Üniversitesi Eczacılık Fakültesi mezunu olan Dermancı, 2011 yılında kendi eczanesini açtı. Aynı yıl tarımsal üretime başlayan Dermancı, zamanla hobi olarak başladığı çiftçiliği daha profesyonel hale getirmek için Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Tarım Bölümü’nü de tamamladı. 28 yıldır eczacılık yapan Dermancı, 14 yıldır ise toprağın içinde olduğunu belirterek, “Amatör olarak tarımsal üretim yapmaya çalışıyorum. Profesyonelleşmek için ikinci üniversite olarak tarım okudum. Tarım teknikeriyim” dedi. Dermancı’nın tarımla ilişkisi, Emiralem’e taşınmasıyla birlikte başladı. Başlangıçta bahçelerinde bulunan mandalina ağaçlarına zeytin ve farklı meyve ağaçlarını ekleyen Dermancı, zamanla üretim alanını genişletti.
İki çocuğuyla birlikte taşındıkları evin çevresinde yüzlerce ağacın ve çok sayıda sokak hayvanının bulunduğunu anlatan Dermancı, zaman içinde bahçedeki ağaçların kendisine yetmemeye başladığını söyledi. Dermancı, “Bahçeyi aldığımızda mandalina ağaçları vardı. Çok fazla boş alan vardı, o alanları zeytin ve meyve ağaçlarıyla doldurduk. Çocuklarımız seviyor diye erik diktik. Bahçede önce sayısı çok gelen ağaçlar yıllar geçtikçe az gelmeye başladı” dedi.
Daha fazla üretim yapabilmek için dağlık bölgede yeni bir arazi satın alan Dermancı ve ailesi burada 1300 ağaç dikti. Arazide bulunan bataklık halindeki kaynak suyunu ise gölete dönüştürdüler. Çiftliğin enerji ihtiyacı da güneş enerjisinden karşılanıyor. Dermancı için ağaç dikmek yalnızca üretim yapmak anlamına gelmiyor. “Ağaç dikmek keyifli ve bütüne hizmet ettiğimizi hissediyorum” diyen Dermancı, tarımın doğayla kurulan bir ilişki olduğunu vurguluyor.
“DOĞA DOSTU TARIM GELECEK İÇİN SORUMLULUK”
Üretimde pestisit kullanımından kaçınmaya çalışan Dermancı, eczacılık eğitiminin tarım çalışmalarında da kendisine farklı bir bakış açısı kazandırdığını belirtiyor.
Mandalina üretiminde feromon tuzakları kullandıklarını, çilekte görülen kurşuni küf hastalığına karşı ise bakteriyel bir uygulama yaptığını anlatan Dermancı, bitkisel formülasyonlar üzerinde de denemeler yaptığını söyledi.
Eczacılık eğitimi sırasında botanik ve farmakognozi dersleri aldığını belirten Dermancı, “Bitkisel ilaç yapmak ve denemek ayrı bir zevk. Eczacılığımı da kullanarak yaptığım bitkisel formülasyonlarla denemeler yapabilmek çok keyif veriyor” dedi.
Üretimlerini organik tarım sertifikasıyla belgelendirmek için de çalıştıklarını söyleyen Dermancı, tarım anlayışını şöyle özetledi:
“Artık doğa dostu tarım yapmak seçenek değil, gelecek için sorumluluğumuz.”
Dermancı, aile çiftliklerinin desteklenmesi gerektiğini belirterek, temiz ve güvenilir gıdaya ulaşmanın böyle bir üretim modeliyle mümkün olabileceğini ifade etti.
SABAH TARLADA, GÜN İÇİNDE ECZANEDE
Dermancı’nın mesaisi ise iki iş arasında bölünüyor.
Köy yaşamının erken başladığını anlatan Dermancı, sabah saat 08.00’e kadar çiftlikteki işlerini tamamlıyor. Eczane ile tarlanın birbirine yakın olması sayesinde gün içinde bulduğu her fırsatta yeniden toprağın başına dönüyor.
“Eczanemle tarla yakın olduğu için öğle arası da dahil her bulduğum fırsatta geliyorum” diyen Dermancı, günlük hayatının iki farklı kıyafetin arasında geçtiğini şu sözlerle anlatıyor:
“Hatta bazen önlüğümle tarlaya, şalvarımla eczaneye gidiyorum.”
Eczaneyi kapattıktan sonra yeniden tarlaya dönen Dermancı, hafta sonlarını ve tatillerini de çiftlikte geçiriyor.
HAYALİ ECZANEYİ BIRAKIP TAM ZAMANLI ÇİFTÇİ OLMAK
Dermancı’nın uzun vadeli hedefi ise üretimi tarladan sofraya kadar kendisinin yürüttüğü bir çiftlik kurmak. Tamamen organik sertifikalı üretim yapmak, yetiştirdiği ürünleri kendi tesisinde işleyip konservelemek isteyen Dermancı, bu hayalinin içine çocuklarını da katmak istiyor. Kızının Eczacılık Fakültesi’ni kazanmasının kendisi için ayrıca anlam taşıdığını söyleyen Dermancı’nın bir başka hayali ise eczanesini kızına devrederek toprağa daha fazla zaman ayırmak. Dermancı, “Bir hayalim de eczaneyi kızıma devredip tam zamanlı çiftçi olmak” dedi.
