Atlas Okyanusu’nun 5 kilometreden fazla derinliğinde, İkinci Dünya Savaşı’ndan kalma büyük bir sır yatıyor. Japonya’ya ait I-52 denizaltısı, 1944 yılında gizli bir görev sırasında batırıldı. İddialara göre denizaltının içinde 2,2 ton altın bulunuyordu. Aradan 82 yıl geçti. Batığın yeri tespit edildi, denizaltının gövdesi görüntülendi, bazı yükler bulundu ancak asıl hazineye hâlâ ulaşılamadı. Bugünkü değerinin 280 milyon doların üzerinde olduğu tahmin edilen altınlar, okyanusun karanlık derinliklerinde çıkarılmayı bekliyor. Japon I-52 denizaltısı, 10 Mart 1944’te Komutan Kameo Uno yönetiminde Japonya’nın Kure Limanı’ndan yola çıktı. Hedef, Nazi işgali altındaki Fransa’ya ulaşmaktı. Denizaltının görevi, Japonya ile Almanya arasında stratejik malzeme ve teknoloji taşımaktı. Yükü ise sıradan değildi. I-52’de altının yanı sıra tungsten, molibden, kalay, kauçuk ve savaş sanayisinde kullanılacak farklı malzemeler bulunuyordu. Ancak gizli yolculuk, planlandığı gibi tamamlanmadı. ABD’nin şifre çözücü ekipleri, denizaltının rotasını önceden belirledi. Böylece I-52, Atlas Okyanusu’nda adım adım izlenmeye başlandı.
Torpido saldırısıyla derinlere gömüldü
23 Haziran 1944 gecesi, USS Bogue uçak gemisinden havalanan Grumman TBF Avenger tipi uçak, Japon denizaltısını hedef aldı. Yapılan saldırıda I-52 torpidoyla vuruldu. Denizaltı, taşıdığı mürettebat ve değerli yüklerle birlikte Atlas Okyanusu’nun derinliklerine gömüldü. O gece yalnızca bir savaş aracı değil, milyonlarca dolarlık hazine de denizin dibine indi. I-52’nin batışı, savaşın askeri kayıtlarında yer aldı. Ancak onu yıllar sonra yeniden gündeme taşıyan şey, taşıdığı iddia edilen tonlarca altın oldu. Denizaltının yeri uzun yıllar boyunca bilinmedi. 1995 yılında ABD’li batık araştırmacısı Paul Tidwell liderliğindeki ekip, gelişmiş sonar sistemleriyle I-52’nin izini sürdü. Araştırmalar sonucunda batık, Atlas Okyanusu’nun yaklaşık 5,2 kilometre derinliğinde tespit edildi. Bu keşif, savaş tarihçileri ve define araştırmacıları için büyük heyecan yarattı. Üç yıl sonra yapılan keşif dalışlarında denizaltının gövdesi görüntülendi. Batık çevresinde bazı yük kalıntılarına ulaşıldı. Afyon kutuları ve kalay külçeleri gibi malzemeler tespit edildi ancak altın bulunamadı.
Hazineye neden ulaşılamadı?
Araştırmacılara göre altınların denizaltının daha zor erişilen bir bölümünde bulunma ihtimali yüksek. Ancak batığın bulunduğu derinlik, kurtarma çalışmalarını neredeyse imkânsız hale getiriyor. Yaklaşık 5 bin 200 metrelik derinlikte çalışmak, yüksek basınç, sınırlı görüş ve ileri teknoloji gerektiren ekipmanlar nedeniyle son derece zor. Bu nedenle I-52’de bulunduğu düşünülen altınlara bugüne kadar ulaşılamadı. Denizaltının gövdesinin durumu, yükün tam konumu ve derin deniz koşulları, hazineyi çıkarmanın önündeki en büyük engeller olarak görülüyor. Bugün I-52 batığı, yalnızca bir savaş kalıntısı değil; aynı zamanda okyanusun en büyük hazine bilmecelerinden biri olarak anılıyor. 2,2 ton altının hâlâ denizaltının içinde olup olmadığı kesin olarak bilinmese de, batık üzerindeki merak hiç azalmadı. Uzmanlar, derin deniz teknolojilerinin gelişmesiyle gelecekte yeni bir kurtarma girişiminin mümkün olabileceğini belirtiyor. Ancak şimdilik 280 milyon dolarlık hazine, Atlas Okyanusu’nun karanlık ve soğuk sularında sessizce beklemeyi sürdürüyor.
Savaşın gölgesinde kalan altın
I-52’nin hikayesi, savaşın yalnızca cephelerde değil, okyanusların derinliklerinde de iz bıraktığını gösteriyor. Japonya’dan Avrupa’ya uzanan gizli görev, bir torpido saldırısıyla son buldu; geriye ise 82 yıldır çözülemeyen bir hazine sırrı kaldı. Okyanusun dibindeki bu batık, tarihçilerin, araştırmacıların ve hazine avcılarının ilgisini çekmeye devam ediyor. Altınlar gerçekten denizaltının içinde mi, yoksa yıllar içinde başka bir şekilde kayboldu mu? Bu sorunun yanıtı, hâlâ Atlas Okyanusu’nun derinliklerinde saklı.
