ESAT ERÇETİNGÖZ/ Dilşad Atasoy'un "Biriken" isimli İzmir'deki ilk kişisel sergisi bu akşam, Konak Belediyesi Türkan Saylan Kültür Merkezi’nde sanatseverlerle buluştu. Ben de bu muhteşem serginin seçkin konukları arasındaydım. Biriken”, kronolojik bir seçkiden çok, farklı dönemlerde üretilmiş serileri bir araya getiren bir iz haritası olarak kurgulanmış.
Sergideki her iş, bir öncekinden devraldığı izi taşırken, bir sonrakine de yön gösteren bir referans bırakıyor. Sanatçı, izleyiciyi zaman, çelişkiler, yeniden doğuş ve aynılaşma ekseninde düşünmeye davet ediyor.
Bu düşünsel hattın ana durakları Oksimoron, Çatlayan Tohumlar ve Viral serileri… Atasoy, bu başlıklarla güncel hayatın gerilimlerine dokunuyor: çelişkinin sıradanlaşması, baskının çatlayıp dönüşüme evrilmesi, davranışların “viral” bir hızla yayılması… Böylece sergide biriken yalnızca boya katmanları değil; kişisel ve toplumsal deneyimlerin üst üste bindirdiği duygular, imgeler ve izler oluyor.
Sanatçının “birikme” kavramına yüklediği anlam, serginin omurgasını netleştiriyor: “Birikenler geçmişte kalan işler değil, geçmeyen sorunların üst üste yığılmasıdır.” Bu cümle, sergiyi nostaljik bir geriye bakıştan çıkarıp bugünün içine yerleştiriyor: kapanmayan çatlaklar, tekrarlayan hâller ve adı değişse de tanıdık kalan meseleler…
Sergide dikkat çeken işlerden birinde, dağ siluetini çağrıştıran formlar ile turkuaz bir renk bandı, aşağıda yoğunlaşan toprak tonlarıyla karşı karşıya geliyor; yüzeyde aşağı doğru süzülen boya izleri de “birikme” fikrini resmin dokusuna taşıyor. Bu katmanlı dil, izleyiciyi hız ve tüketim alışkanlığından çıkarıp durmaya, bakmaya uzatmaya ve izleri okumaya çağırıyor. Burada anlam tek seferde “verilmiyor”; izleyicinin bakışıyla birlikte kuruluyor, her dönüşte başka bir yüzünü gösteriyor.
Sergi Künyesi
Sergi: “Biriken” (Dilşad Atasoy – 13. Kişisel Sergi)
Tarih: 3–20 Şubat 2026
Mekân: Konak Belediyesi Türkan Saylan Kültür Merkezi (İzmir)
