“Asrın felaketi” olarak hafızalara kazınan 6 Şubat 2023 depremlerinin üzerinden üç yıl geçti. Türkiye’yi derinden sarsan, 11 kentte büyük yıkıma yol açan depremlerin yıl dönümünde, acı yine aynı saatlerde, aynı sessizlikle kendini hatırlattı. Hayatını kaybeden binlerce kişinin yakınları, sabahın ilk ışıkları doğmadan mezarlıklara akın etti. O isimlerden biri de, enkaz altındaki kızının elini bir an olsun bırakmayan fotoğrafıyla hafızalara kazınan Mesut Hançer oldu.
Mezarlıkta sessizlik, gözlerde aynı acı
Kahramanmaraş’ta bulunan Kapıçam Şehir Mezarlığı, 6 Şubat sabahına yine sessizlik ve gözyaşıyla uyandı. Gecenin karanlığında mezarlığa gelen aileler, kaybettikleri yakınlarının kabirlerini suladı, çiçekler bıraktı, dualar etti. Üç yıl geçmesine rağmen acının ilk günkü ağırlığını koruduğu, mezar taşlarının başında bekleyen insanların yüzlerinden okunuyordu.
Bir fotoğrafla simgeleşen acı
Depremin hemen ardından çekilen ve tüm Türkiye’yi derinden sarsan o karede, Mesut Hançer enkaz altında kalan kızının elini bırakmıyordu. Ebrar Sitesi enkazında çekilen bu fotoğraf, depremin sadece yıkılan binaları değil, parçalanan hayatları da simgesi hâline gelmişti. O kare, bir babanın çaresizliğini, bir evladın yarım kalan hayatını ve tarifsiz bir kaybı anlatıyordu.
Irmak Leyla’nın mezarı başında üçüncü yıl
Depremde henüz 16 yaşında olan kızı Irmak Leyla Hançer’i kaybeden Mesut Hançer, eşi Gülseren Hançer ile birlikte üçüncü yıl dönümünde de kızlarının mezarı başındaydı. Geceden mezarlığa gelen aile, sabaha kadar kabirden ayrılmadı. Hançer ailesi için zaman durmuş gibiydi; takvim yaprakları ilerlese de acı yerinde duruyordu.
“Bu acı hiçbir zaman dinmiyor”
Mezarı başında konuşan Mesut Hançer’in sözleri, depremde evladını kaybeden binlerce anne babanın ortak sesi gibiydi. Hançer, aradan geçen yılların acıyı azaltmadığını şu sözlerle anlattı:
“Senesi geldi, hiçbir zaman unutulmuyor. Bu acı tarif edilecek gibi değil. Kızımı kaybettim, ailemi kaybettim. Yani bu, kelimelerle anlatılacak bir şey değil.”
Bu sözler, yalnızca bir babanın değil, bir felaketin geride bıraktığı derin yaraların ifadesiydi.
Hayat Ankara’da devam etmeye çalışıyor
Depremin ardından Kahramanmaraş’tan ayrılmak zorunda kalan Hançer ailesi, şu anda Ankara’da yaşamını sürdürüyor. Ancak Mesut Hançer’in sözleri, fiziksel olarak başka bir şehirde olmanın acıyı hafifletmediğini gösteriyordu. “Depremden sonra Ankara’ya yerleştik ama 6 Şubat gelince yine buradayız” diyen Hançer, kızının mezarını ziyaret etmenin kendileri için bir zorunluluk değil, bir bağ olduğunu dile getirdi.
Üç yıl geçti ama hafıza taze
6 Şubat depremleri, yalnızca yıkılan şehirleri değil, geride kalanların hayatlarını da kökten değiştirdi. Aradan geçen üç yıla rağmen mezarlıklarda yaşanan bu sessiz buluşmalar, acının hâlâ canlı olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi. Mesut Hançer’in kızının elini tuttuğu o kare gibi, bu felaket de Türkiye’nin hafızasında silinmeyecek izler bıraktı.
