“Bir öğretmendir benim hayatımı kurtaran...
‘Solcu’ diye Maçka’ya sürülen...
Tam da yerine geliyor...
Sınıfta beni fark ediyor...
Diyor ki diğer öğretmenler ona; ‘Bulaşma ona. Konakoğulları çok belâlıdır, vurdulu kırdılıdır.’
O da susuyor önce...
Sonra diyor ki ‘emin misiniz?
Bu çocuğun algılaması çok yüksek.’
Sonra bir edebiyat öğretmeni ‘Bakma sen onlara, iyi çocuktur Volkan, ilgilen’ diyor...
Sonra aldı beni artık o öğretmen...
Öğretmen, anne çok önemlidir...
O öğretmen olmasa, ben bugün yoktum...
Ya uzun yol kaptanıydım, ya TIR şoförüydüm...
Bilim sanat spor insanın ruhunu terbiye eder...
Yaşamak, sanat ciddi iştir... “
**

New York’ta bir konser vermişti
Volkan Konak...
Salona da şöyle hitap etmişti;
“ Biz Türkiye’nin içindekileri sevdik, insanıyla, otuyla, akarsuyuyla, kayan yıldızlarıyla.
Ama şunu da söyleyeyim, bestelerimi beğenmezseniz size kırılmam, sizle ahbaplık edebilirim.
Tuttuğum takımdan hoşlanmayabilirsiniz, sizle ahbaplık edebilirim, bir masada yemek yiyebilirim.
Ama Mustafa Kemal’i sevmeyen bir adamla ahbaplık edemem, onun dostu olamam.
Çünkü Mustafa Kemal uygarlıktır, çağdaşlıktır...”
**
“Volkan sivri konuşma, atarlar seni içeriye diyorlar...
Ya bırak, bırak!
Sen bilmez misin ki devrimciler korkmaz!
Sen bilmez misin ki devrimciler korkmaz(…)
Deniz Gezmiş gibi sehpasına tekme vuranlardanız...
Horoz bile kesmemiş,13 sene yatmış Nâzım Hikmet’in torunlarıyız...
Ne oldu onu içeri atanlara?”

**
“Bencil, cimri, yere tüküren insanı sevmiyorum...
Beni dinleyecekler donanımlı, kendine saygılı olacak...
Berrak su gibi dibini görebileceğin berraklıkta olan insanlar beni dinlesin...
Okumuş yazmış, bilinçli, kültürlü ve kadın ağırlıklı bir dinleyicim var...
O yüzden korsandan az etkileniyorum...
Irkçı, dinci faşist bir insan beni dinlemeyecek!
İstemiyorum kardeşim!
Bu yapıdaki adamın arabasında albümümü görürsem üzülürüm...” (Faruk Bildirici 2009 röportajından)
**

Bir yıl önce Kıbrıs’ta sahne aldığı otelde kardeşinin yazdığı, kendisinin bestelediği “Cerrahpaşa” yı söylüyordu
Volkan Konak;
“Ah gurbet zalim gurbet, Ağlatırsın adamı,
Gözümde yaş almadı,
Bıraksana yakamı,
Vay seni Cerrahpaşa,
İçmem suyundan içmem,
Bir dahaki seneye,
Yolcu da gelup geçmem,
Yaş akar gözüm sızlar,
Ne kalur gerisine,
Herkesun bir dersi var,
Durur içerisinde,
İnanduk doktorlara,
Öyle böyle dediler,
Ayrılık defterini,
Elimize verdiler,
Doktorlar da ne bilir,
Ciğerun acısını,
Cerrahpaşa'ya koydum,
Canumun yarısını,
Yaş akar gözün sızlar,
Ne kalur gerisine,
Herkesun bir derdi var,
Duru çerisinde”
Yığıldı kaldı o sahnede Kuzeyinoğlu...
58 yaşında ani ölümü, milyonları yasa boğdu...

**
Dillerde adeta marş olmuş şarkıları...
“Göklerde Kartal Gibiydim”, “Dido”, “Mimoza Çiçeğim”...
“Yarım Yarım”, “Feriğim”, “Hastane Önünde”, Efulim”, “Cerrahpaşa”...
“Zigana Dağları”, “Aynalar”, “Keklik Gibi”, “Bir Dost Bulamadım“...
Daha niceleri…
Öksüz kaldı şimdi…
**
Volkan Konak’ın eşi Selma Konak, Konak’ın ölümünün birinci yılı öncesinde bir paylaşım yaptı;
"Canım Volkan'ım,
sensiz 1 yıl geçti.
Sızın hala kalbimde.
Seninle beraber olmak, bir ömre sığmayacak kadar kıymetliydi. Kaybetmek ise kelimelere sığmayacak kadar zor."
**
Sanatıyla, yüreğiyle, duruşuyla milyonların gönlünde taht kurmuştu Volkan Konak...
Türkiye ‘nin en güçlü seslerindendi...
Ruhu şad olsun...
Anısı Güzel Yaşasın.
SON SÖZ YERİNE:
“Müziğin Şövalyesi”,
hayâl ettiği ülkeyi göremeden gitti…