Bu tümce, Roma’da iki bin yıl önce; “Corrupta mens, vendita conscientia” sözüyle kullanılmış. Yargıçların beyin ve vicdanlarının, yozlaşmış yöneticiler tarafından teslim alınmasını anlatıyor. Canı yanan Romalı aydınlar, diktatörlerden ve onlardan talimat alan yargıçlardan çektiklerini bu cümle ile anlatıyorlar…
Bir ülkenin çöküşü çoğu zaman ordularının başarısızlığı ile başlamaz. Çöküşün filizlendiği yer; mahkeme salonları ile yönetim katlarıdır… Oralarda verilen kararlarda hak ve hukuk değil; çıkar, korku ve sadakat rol oynar.
Latince sözdeki gibi, bir ülkede eğer insan aklı yozlaşmaya başlarsa gerçekler eğilip bükülmeye başlar. Ama eğer vicdansızlık organize hale gelmişse, gerçeğin tamamen yok olması söz konusudur.
PATAGONYA TÜRÜ ÜLKELER…
2-3 bin yıl önce söylenen sözlerin bugünle ne ilgisi var diye düşünenler olabilir… İşte asıl tehlike de burada: Çünkü bu soruyu soranlar, bugünkü Patagonya’da nasıl bir hukuksuzluğun olduğunu, vicdanların nasıl çıkar ve biat kültürüne teslim olduğunu görmüyor, bilmiyor ya da bilmek istemiyorlar demektir.
Sağlıklı bir adalette yargı, iktidarın değil hukukun hizmetindedir; yozlaşmış bir düzende bu ilişki tersine döner. Patagonya’da durum böyle değil mi? Orada da elbette vicdanlı savcılar, hakimler ve bürokratlar var. Ama karar vericiler arasında bunlardan kaç kişi bulabilirsiniz?
ALIŞILMIŞ KÖTÜLÜK
Patagonya’daki yozlaşmış sistemin en tehlikeli yanı açık kötülükten çok alışılmış kötülüğün ülkede egemen olmasıdır. Bugün Patagonya’nın sokaklarına çıksanız da insanlara, belediye başkanlarının “yargı kararıyla” giyotinle kafalarının kesileceğini söyleseniz nasıl bir tepki görürsünüz? Ben söyleyeyim; “Olur mu öyle şey?” demezler. En fazla, sağına soluna bakarak bu konuşmayı kimsenin duyup duymadığını anlamaya çalışır, sonra da alçak sesle; “valla bunu bile yaparlar!” derler…
Patagonya’da bugün, haksız karar veren yargıçlar ile adaletsiz uygulamalar yapan bürokratlar, vicdani ölçülerle değil “kendilerine verilen talimat doğrultusunda,” karar veriyorlar. Bu alışılmış organize kötülük bireysel ahlaksızlıktan çok daha ciddi bir konudur…
Bu Patagonya denen ülkeyi yakından izleyiniz! Vicdanların yönetim katına emanet edildiği, gelecek beklentisi (veya korkusu) içindeki yargının iktidar gücünün emrine girdiği bu ülke, artık “istiab haddini” doldurmuş gibi görünüyor… Gelen haberlere göre Patagonyalıların tek beklentisi; Seçim Sandığı!