Az yazar öz yazardı Bekir Abi. Namusuyla gazetecilik yapanlar arasında ilk sıralardaydı. Mahkemelerde süründürüldü, asla af dilemedi.
Hoşgörüsü, mütevazlığı muhteşemdi.
İnsanlara, olaylara o kadar esnek ve anlayışla yaklaşırdı ki.
Bir İnsanlık Ustasıydı!
Saygınlığı, ilkeli duruşu tartışılmazdı.
Katıksız yurtseverdi, Cumhuriyetçi kimliği ön plandaydı.
"Anneler, babalar!
Her biriniz birer öğretmen olun, çocuklarınıza Atatürk’ü, Cumhuriyet'i öğretin" derdi.
Sevgiyi yok edenler dışında” bütün insanları, bütün canlıları sevmek gerektiğini düşünendi.
"Yüreği kadar büyüktü" Bekir Abi. Toplumun da yüreği olmayı hak edecek kadar!..
Köşe yazılarından birinde yazmıştı bu satırları;
"Ayrılık mevsimidir bu aylar… Yazlıkçılar döndüler…
Kırlangıçlar Nil deltasına gitti… Bu aylarda renk çiçekten ayrılır… Güneş kumdan…
Menekşe kırmızıdan…
Bahçeler çocuk seslerinden… Salkım asmadan…
Yaprak dalından…
Bir boş salıncak, rüzgarla terasta sallanır…
★
Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Her sene bu aylarda ben 'ayrılık' yazımı yazarım…
Her cümlenin sonuna noktalar, artı iki damla…
Hüzün günleridir…
Yaş gözden ayrılır…
★
Küçük köpek kaç gündür arkadaşı çocuğu arıyor kumsalda…
Arada bir koşuyor kendi kendine… Koşunca arkadaşı gelecek sanıyor…
Nereden bilsin…
Bu mevsim ayrılık zamanıdır…
★
Dün gece ilk yağmur yağdı… Çatılarda tıkır tıkır…
Küçük gölcükler oluştu sokakta… Kediler saçak altlarına sığındılar… Bu sonbahar yağmurları,
sanki doğanın ayrılıklara ağlayışıdır…
★
Yaz aşklarında bu günlerde tenler ayrılır…
Ne çok giden olur…
Ne çok el sallanır bu mevsimde… O ne çok vedadır…
Bu mevsimde ne çok “Beni unutma!..” vardır…
★
Ayrılık mevsimidir bu aylar… Aklında bir hüzzam şarkı…
Bir de ayrılıkların sızısı kalır…
“Bütün kuşlar vefasız, mevsim artık sonbahar…”
İşte "ayrılık mevsiminde, bir hazan günü “Eyvallah” dedi, gitti Bekir Abi.
İçten dostluğunla, sevginin anıt isimlerindendin.
Asla unutulmazsın, yerin dolmaz Bekir Abi!..
“Kimi gittikçe kalır/ kimi kaldıkça gider” der ya Şair Özdemir Asaf.
Sen, hep yüreğimizde kalacaksın, hatır ve hatıralarımızda yaşayacaksın. Saygıyla, sevgiyle, rahmetle...
