Geçtiğimiz hafta yazdığım yazıda; COP31 İklim Zirvesi'nin ev sahibi ülkesi olarak son dönemde çevreci söylemlerimizin yoğunlaştığını, organizasyonun resmi Instagram sayfası @turkiyeCOP31 üzerinden harika mesajlar verildiğini ancak yaptıklarımızın sözlerimizle pek de uyuşmadığına dikkat çekmiştim.
Türkiye'de çevreye zarar veren projelerin çokluğundan ve fosil yakıtlardan çıkış hedefiyle uyuşmayan yaklaşımımızdan bahsetmiştim.
Bu yazının üzerinden bir hafta geçti. COP31 başladı. Ve söylediklerimizle yaptıklarımızın nasıl çeliştiğini gösteren yeni bir haber geldi bile.
Antalya'da COP31 katılımcıları ve ziyaretçileri için, yaklaşık 300 dönümlük tarım arazisinin otopark alanına dönüştürülmesi gündeme geldi. Alanın bir bölümünün üzerine asfalt dökmüşler!
Hani sürdürülebilir tarım falan diyorduk? Ne oldu o işe?
***
Zirve katılımcılarının araçları için yapılan asfaltlı çözüme ziraat örgütlerinin tepkisi de çok yerinde olmuş. Özellikle Türk Ziraat Yüksek Mühendisler Birliği Antalya Şubesi Başkanı Ertuğrul Taştekin'in açıklamasında şu sözler dikkatimi çekti: "Toprağı korumadan iklim korunmaz."
Dört kelimeyle durumu şahane özetlemiş. Daha toprağımıza sahip çıkmadan, Dünyamızı nasıl koruruz? Bir otoparkı, verimli tarım arazisinden daha gerekli gören bir anlayışla nasıl yol alırız?
Otopark fiyaskosu, zirvenin sıfır atık ve yeşil dönüşüm söylemleriyle direkt çelişiyor. Verimli tarım arazilerinin araçlar rahat park etsin diye heba edildiği bir ortamda, nasıl yeşil dönüşümden bahsedebiliriz ki?
*
İşin bir diğer ilginç yanı, otoparkın işlevselliği de tartışmalı! Antalya Ekspres'in haberine göre, otopark için araç giriş kartı başvuruları kapasitenin dolması nedeniyle kabul edilmemeye başlanmış. Bazı katılımcılara toplu taşımayı kullanmaları gerektiği de bildirilmiş. Madem her hâlükârda yetersiz kalacaktı ne diye tarım arazilerini asfaltlayıp mahvettiniz? Gerekli miydi?
İklim Zirvesi diyoruz. Çevre hassasiyeti diyoruz. Sürdürülebilir bir gelecek için doğa dostu, temiz, iyi çözümler diyoruz. Zaten böyle bir organizasyonda ulaşımın da en başından itibaren toplu taşıma odaklı planlanması gerekmez miydi?
Mesela elektrikli otobüslerle duraklama yapmadan çalışacak ring seferleri düzenlenerek katılımcılar zirveye taşınabilirdi. Tarım arazisine asfalt dökmek yerine çok daha çevreci bir yaklaşım olurdu ve hatta bundan sonraki organizasyonlara da örnek teşkil ederdi.
*
“Biz çevreciyiz” demekle maalesef çevreci olunmuyor. Bunu özümsemek lazım. Hayata karşı genel bakış açımızı değiştirmemiz lazım. Çözüm üretirken birilerinin rahatını, konforunu düşünmek yerine, çevreyi, doğayı da hesaba katabilmek lazım.
Yani özetle; kafayı değiştirmek lazım!
Yine de bu yanlışların konuşulması, eleştirilmesi ve sorgulanması da önemli. Çünkü değişim, yapılan hataları kabul etmekle başlar.
Kimbilir belki bu Zirve sayesinde hem çevreye zararlı uygulamaların sorgulanması hem de doğanın, biyoçeşitliliğin, fosil yakıtlardan çıkışın, sürdürülebilir ve çevre dostu üretim gibi başlıkların gündeme gelmesi daha çok insanın bu konulardaki farkındalığını artırır.
