Bu aralar çevremde çok fazla kayıp evcil hayvan ilanı görüyorum. İnternette karşıma çıkanlar bir yana, bir de sokaklarda duvarlara, direklere, bazı dükkanlara asılmış ilanların sayısı son günlerde sanki artmış gibime geliyor.

O ilanları ne zaman görsem içim acıyor. Empati kuruyorum. Kendimi o ilanı oraya asan hayvan sahibinin yerine koyuyorum. “Ben olsam ne yapardım” diyorum....

Biliyorum ki o fotoğraftaki patili dost birileri için çok kıymetli. Kedisini, köpeğini, kuşunu kaybedenler kimbilir neler yaşıyor. “Şu an nerede”, “iyi mi”, “başına bir şey geldi mi”, “bulabilecek miyim”, “yoksa bir daha göremeyecek miyim”, “ona ne olduğunu hiç bilemezsem ne yaparım”, bu ve bunun gibi düşünceler insanı uykusuz bırakmaya yeter.

*

İşin bir başka acı tarafı ise sokaktaki o ilanları çoğu insanın fark etmiyor olması... Bazıları da farketse bile dikkatlice bakmıyor; öylece önünden geçip gidiyor.

Halbuki o ilanlara güzelce bakmak en fazla bir dakikanızı alır. Sokaktayken eğer böyle bir ilan görürseniz hayvanın fotoğrafını ve ayırt edici özelliklerini aklınızda tutmaya çalışın. Eğer kayıp ilanındaki hayvana benzeyen bir can gördüğünüzü düşünüyorsanız fotoğrafını çekip konumuyla birlikte sahibine haber verin. Belli mi olur, belki de çok sevindirici bir kavuşmaya siz vesile olursunuz.

*

Bir de sosyal medyadaki kayıp ilanları var. O bambaşka bir boyut. Özellikle Facebook kayıp ilanlarından geçilmiyor. İnsanın içini bir üzüntü kaplıyor. Bu kadar çok evcil hayvan, sokaklarda bir yerlerde, evinden uzakta, bulunmayı bekliyor...

Merak etmekten kendimi alamıyorum. Acaba evcil hayvanların ne kadarı yeniden sahibine kavuşabiliyor ve ne kadarından bir daha haber alınamıyor. Acaba daha çok insan kayıp ilanlarının farkında olsa, daha çok insan o fotoğraflara dikkatle baksa, daha çok insan sosyal medyada paylaşsa kaç canı yuvasına kavuşturabiliriz...

Bu ilanların farkında olmak ve paylaşmak çok değerli. Ben özellikle takipçisi fazla olan hesapların en azından ara sıra bu paylaşımları yapmalarının fark yaratabileceğini düşünüyorum.

Takipçisi fazla hesap derken de hayvan hakları savunucularını veya sivil örgütleri kastetmiyorum çünkü onlar zaten paylaşım yapıyorlar. Ben aslında bu konuların dışında olup, takipçisi fazla ve etki alanı geniş olan hesapları kastediyorum.

Kayıp dostların bulunması için duyarlı insanların çabasına biraz daha ihtiyacımız var.

*

Son olarak bir de mikroçip konusuna değinmeden geçmek istemiyorum. Evcil hayvanlarımıza mikroçip taktırmak biliyorsunuz artık tüm hayvan sahipleri için yasal zorunluluk. Ama zorunluluk olmasından öte, eğer bir gün evcil dostunuz kaybolursa size geri dönebilmesini sağlayabilecek önemli bir araç da aynı zamanda. Mikroçipli bir hayvan bulunduğunda, mikroçip içindeki bilgiler sayesinde sahibine ulaşmak mümkün olabiliyor. Bu nedenle hayvan sahiplerinin hem patili dostlarına mikroçip taktırması hem de kayıt sistemindeki adres-telefon bilgilerini güncel tutması çok önemli.

*

Tüm kayıp dostların sağ salim onları çok seven sahiplerine geri dönebilmesi dileğiyle...