Yüz dört maçın oynandığı bir Dünya Kupası geride kaldı. Tarihinin en ticari ve politik olanıydı “2026 FİFA World Cup”.
Ülkeleri nedeniyle ABD’ye taraftarlar, gazeteciler hatta hakemler giremedi. Somalili hakem Omar Artan gibi!
Hele İran’a yapılan muamele. Sadece maç günü Meksika’daki kamptan ABD’ye gelebildi takımları.
ABD Başkanı Trump, oyuncusu F.Balog’un cezasını
-FIFA Başkanı Infatino’yu arayarak- kaldırttı(!)
İlk kez bir futbol maçında hem de Dünya Kupası’nda devre arası yarım saat oldu.
Messi'li Arjantin adeta FİFA himayesindeydi.
Hele final bitiminde Arjantinli topçuların rezalet görüntüleri unutulmayacaktır uzun süre.
-FİLM SENARYOSU GİBİ-
“Artık futbolda Arjantin dönemi ömrünü tamamlamıştır” diyelim ve kupayı kaldıran İspanyol topçuların her biri film senaryosu gibi ya da romanlara konu olacak yaşam öykülerinden söz edelim bu yazıda.
Dünya basını neredeyse her gün spor sayfalarında İspanyol Milli Futbolcuların yaşamlarından kesitlere yer veriyor çünkü…
-LAMİNA YAMAL-
İspanya’nın en genç oyuncusu (19 yaşında) Lamina Yamal , turnuvanın gözdeleri arasındaydı. Bir zamanlar bebekken Messi ile “küvetli” bir tanıtımda yer alan futbolcu, yıllar sonra rakipti. Göçmen mahallesi Rocafonda’dan 7 yaşında Barcelona alt yapısına katılmış, üstün yeteneğiyle günümüzün ikonu olmuştu Yamal.
Ekvador Gineli bir anne ile Fas’tan İspanya’ya göç etmiş mülteci bir ailenin yokluklar içinde büyümüş çocuğuydu.
Anne babası boşanınca zor şartlarda günde üç vardiya bakıcılık yapan Babaannesi Fatima büyütmüştü.
İşte Yamal; “Annem beni 16 yaşında dünyaya getirdi; asıl baskı budur! Babam eve ekmek getirmek için sokaklardan hurda topluyordu. İşte gerçek baskı budur. Benim yapmam gereken tek şey ise futbol oynamak!İspanya’nın yükünü bu yaşta omuzlamak baskı değildir!” Babaanne Fatima da şöyle diyordu;”Onun başarısıs, çektiğimiz tüm çilelerin ödülüdür.”
-NIKO WILLIAMS-
İspanya’ya kupayı getiren golün sahibi Torres’e kafayla topu indiren sol kanat oyuncusu Niko Willams da göçmen bir ailenin çocuğuydu.
Gana asıllıydı.
Ailesi oradan kaçmak için insan kaçakçıları ile anlaşmış, bir kamyon kasasında Sahra Çölü’nü geçerken atılmışlardı araçran. Günlerce aç susuz yürümüşler, İspanya sınırına ulaşmışlar, sığınma istediklerinde de zorlukla karşılaşmış, aktivist bir avukatın yardımıyla ülkeye kabul edilmişlerdi.
BASK bölgesinde bir rahip de onlara sahip çıkmıştı.
Ailenin yetenekli iki çocuğu da futbolcu olmuştu Athhletic Bilbao’dan yetişerek.
İşte kupa töreninden sonra madalyasını tribündeki annesi Maria’nın boynuna takarak dünyayı duygulandıran Niko Williams, “İyi ki vazgeçmemişim” diyen annesi…
-MARC CUCURELLA-
İspanya’nın solbeki Marc Cucurella, Mourinho’nun isteğiyle Dünya Kupası kampı sırasında Chelsea’den Real Madrid’e transfer oldu. İspanya’nın zaferinde katkısı büyüktü.
Onun dünyasında futbol kadar de ailesi var.
7 yaşındaki Oğlu Mateo, otizmli. Duyguları çok farklı yıldız topçunun.
Herşeyi Mateo için yapıyor. Otizmle mücadele de aktif rol almış durumda.
Final öncesi “Kupayı alırsak, oğluma götürüp fotoğraf çektireceğiz” demişti.
Sözünü yere düşürmedi ve Mateo’lu kupalı kare ölümsüzleşti.
-FERRAN TORRES-
Ferran Torres, forvet oyuncusu ve 85 kez İspanya Milli Takımı formasını giydi.
Barcelona’da oynuyor.
Tarih, onu “2026 Dünya Kupası’nı Getiren Golcü” olarak yazacak.
Torres’in yaşamında sokak hayvanları ön plânda.
Futboldan kalan tüm zamanınını onlara adamış durumda.
Çok sevdiği köpeği "Rex’'in dövmesini koluna yaptırdı. Dünya’daki sokak köpeklerini kısırlaştırma, sahiplendirme gibi amaçlarla kurulan “Wildat Heart Foundation”ın da temsilcisi Torres...
-FABIAN RUIZ-
Fabian Ruiz, Real Betis alt yapısına girdiğinde üç çocuğuyla terk edilen anne Chari Pena’yı tesislerinde temizlikçi olarak işe aldı kulübü.
Orta alanda oynayan Ruiz de oldukça yetenekliydi.
Yıllar sonra profesyonel futbolcuydu.
Annesi de psikoloji okuyor, işiyle evini geçindiriyordu.
Ruiz Napoli’de oynadı önce. Sonra Paris Saint-Germain transfer etti. 43 kez Milli oldu. İkisi de başardı!
Ruiz de asla annesini unutmadı ve kupa sonrası beraber fotoğraf çekilirken, gözyaşları için için akıyordu ikisinden de…
-KAPTAN RODRİ-
Manchester City forması giyen Rodri Hernandez, pas yeteneği, oyun kurma becerisi ile dünyanın en iyi orta alan topçuları arasındadır.
22 Eylül 2024 onun için hayatının en kötü günüydü.
Arsenal maçında topsuz alanda birden yere yığıldı.
Sağ diz bağı kopmuştu!
8 ay futboldan uzak kaldı.Yılmadı! “2024 Altın Top Ödülü’’nü aldı.
La Fuente onu kadroya çağırdı ve kaptanlık bantını verdi.
Rodri, 2026 Dünya Kupası’nı kaldıran İspanya Kaptanı’ydı!
-VE ANTRENÖR LA FUENTE-
Luis de la Fuente, Alaves’te hoca iken 11 maç sonra kovulur. İşsizdir. Çok zor günler geçirir.
Bir gün İspanya Futbol Federasyonu’nun alt yapıya antrenör aradığı öğrenir ve başvurusu da kabul edilir.
Artık işi alt kategorilerdedir ve yetenekli topçuları bulup yetiştirmektir.
Bıkmaz, usanmaz, o topçularıyla Avrupa’da uluslararası başarılar elde eder.
2022’de İspanya Luis Enrique ile yolları ayırır, takımı la Fuente’ye teslim eder.
2024 Avrupa Şampiyonu yapar İspanya’yı.
Ve bugün “Dünya Kupası’nı Kaldıran Şampiyon Teknik Direktör” apoletlidir Fuente.
Asla işsiz kaldığı günleri unutmayan elbette…
