Kasımı görmeden ligde 5. olan, 16 puanı toplayıp kesin bu sene şampiyonuz diye sözler verilen Fenerbahçe lige resmen havlu attı.
Yıldızlarla dolu kadro kursanda karakter koymadıkça hiçbir şey kazanamazsın. Bir tarafta milyonluk futbolcularla çaresiz kalan bir Fenerbahçe, diğer tarafta cesaretiyle Kadıköy’ü susturan Göztepe vardı.
Önceden Kadıköy’de bir duvar vardı. Tribün baskısı, yıldız futbolcular, şampiyonluk iddiası. Rakipler kolay kolay sevinmezdi. Rakibin kim olduğu hiç önemli değildi. Ama nerede o eski günler…
Fenerbahçe’nin sahadaki görüntüsü tam bir rezillikti. Kendi evinde oyun kontrolü sende olması lazımken topu daha tutamıyorsun. Baskı karşısında bir çözüm bile üretemiyorsun. Örnek olarak Kerem niye oynuyor? Bu kadar formsuz bir dönemini yaşıyor ama ısrarla oynatılıyor. Mecburiyetinin olduğunu kendisi bile düşünmemeli. Oynadığı oyunuyla bu kulübün kapısından içeri alınmayacak bir futbolcuyken onun yerine Talisca gönderiliyor. Bunun gibi bir sürü örnek verilebilir! Asensio, Greenwood bu yıldızlar sayenizde futbolu unuttu. Bu takımın hocasında, yönetimde ne varsa oyuncular hayalet oldu.
Çocuklar ağlıyor deyip, Sadettin Saran’ın, Ali Koç’un yönetimini beğenmediğini söyleyen Aziz Yıldırım… Nasıl herkesten daha kötü yönetebildin! 9 puan kapanır mı, hayatta kapanmaz. Başka takımlar puan kaybetsin diye dua etmekle, formdan düşmelerini beklemekle yönetilmez. Kendinden başka kimseyi beğenmeyip kibirle bir takıma başkan olursan tarihe geçmek yerine tarih olursun. “Ben Fenerbahçe’nin ta kendisiyim” sözleriyle keşke efsane başkan olarak akıllarda kalsaydı. Yeniden gelip aldığı kararlarla, getirdiği hocayla bu camiaya kötülük yapmasaydı. Çocuklar daha da ağlıyor artık. Son umutlarını tüketti. Artık kim gelirse gelsin bu sene sonuç erken belli oldu.
Aziz Yıldırım yönetimi için futbolun bu durumu iflastır…
