Dünya çılgın günlerden geçiyor. Bir yanda nükleer bir yangına dönüşebilecek İran ve Ukrayna savaşları, diğer yanda küresel ekonomik kriz ve siber saldırı korkuları. Yolsuzluğa batmış bir neoliberal küresel ve ülkesel düzenin son çırpınışları. Olay sadece ABD ve Çin’in jeopolitik ve ekonomik mücadelesi mi, yoksa daha başka bir şeyler de var mı?
Herkesin merak ettiği bu sorunun cevabına dair bazı ipuçlarını, Wikileaks belgelerinden tanıdığımız ünlü bilgisayar korsanı ve insanların sermayeye ve devletlere karşı özgürlüğü için emperyalizme savaş açan Julian Assange geçtiğimiz günlerde verdi.

Julian Assange, Telegram hesabından aktardı: 4chan olarak bilinen bir bilgisayar korsanı, İran ile savaşın gerçek nedenini açıklıyor!
Japoncadan çeviri:
“İran ile savaş, sandığınız şey değil. İran, iflas etmiş ve izole olmuş bir ulus değil. İran, gölge bankacılık sistemi için karşılıksız likiditenin ana kaynağıdır. Londra City bunun merkezi, Tahran ise ‘offshore’ (kıyı ötesi) bataryasıdır.
İran Devrim Muhafızları Ordusu’nun (IRGC) enerji kredileri satılmaz; bunun yerine Umman’daki orta ölçekli bankalarda ‘nostro’ (bankalar arası hesap) kredileriyle takas edilir. Bu krediler, teminatlandırılmış sentetik tahviller halinde paketlenir ve kısa vadeli kredileri güvence altına almak için yüksek kaliteli teminat olarak Londra’nın repo işlem masalarına akar.
7 gün 24 saat, yılın her günü kesintisiz akan bu ‘karanlık kağıt’ enerji teminatı olmasaydı, Londra finans merkezinin (City of London) kaldıraç oranları çökerdi.
2026’da İran ile yaşanacak savaş, küresel seçkinleri oluşturan iki fraksiyon arasındaki çatışmaya dayanıyor. Aralarındaki husumet, yönetim kurulu odalarından çıkıp gerçek dünyadaki olaylara sıçradı; bunun izleri, ilk bakışta alakasız görünen başka ‘kazalarda’ da kendini gösteriyor.
Dünya liderleri arasında İran ile yapılan işlemler oldukça yaygın; bu durum bazen özel ulaşım kazaları, bazen de güvenlik ihlalleri şeklinde gün yüzüne çıkıyor.
A Fraksiyonu: Derin ceplere sahip geleneksel merkez bankacıları, İran ile olan bu işlem döngüsünü canlı tutmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Batılı ülkelerdeki borç/GSYH oranlarının felaket düzeyde olduğunun farkındalar. İç enflasyonu baskı altında tutmak ve repo piyasasının çökmesini engellemek için paralel ticaret yöntemini kullanıyorlar. Onlar için İran ile anlaşma, finansal akışın devam etmesini sağlayan yasal bir yara bandından başka bir şey değil.
B Fraksiyonu: Silikon Vadisi’nin neo-feodalleri ise askeri çatışmayı tırmandırmayı ve rejim değişikliğini hedefliyor. Küresel bir borç temerrüdünü ve ‘Büyük Sıfırlama’yı (Great Reset) zorlayarak, herkesi tamamen izlenebilir bir merkez bankası dijital para birimi (CBDC) sistemine geçirmeye çalışıyorlar.
İran ile olan işlem döngüsünü hedef almalarının nedeni, bu işlemlerin izlenemez olmasıdır; ‘eski para’ sahipleri, teknolojiye ihtiyaç duymadan varlıklarını bu sayede sürdürebiliyorlar. Bu bir abluka değil, bir tekel kurma çabasıdır.
Yaptırımlar birer duvar değil, birer geçiş ücretidir. Yaptırımlar, yalnızca en büyük 5 bankanın karşılayabileceği bir uyumluluk maliyeti (bir tür ‘uyumluluk vergisi’) yaratmaktadır.
İran Merkez Bankası’na el konulmak istenmesindeki temel amaç, sistem dışındaki son altın rezervlerini tüketmektir. İran bağlantısının çökmesi durumunda, Londra piyasasında 48 saat içinde yüzde 30’luk bir likidite kaybı yaşanacak; bu da altın/petrol oranında bir değişimle kendini gösterecektir.
Gerilimin tırmanması, deniz altı kablolarının kesilmesini de içerebilir. Sistem, hayatta kalabilmek için kendi altyapısını tüketmektedir.”

YALTA 2.0 DEĞİL, KÜRESELLEŞME 2.0
Tüm dünyanın merakla beklediği Çin-ABD-Rusya üçlü zirvesi Çin’in yükselen yıldız kenti Shenzen’de gerçekleşti. Xi Jinping, Vladimir Putin ve Donald Trump bir masada oturunca herkesin aklına meşhur 1945 Yalta Zirvesi geldi doğal olarak.
Ancak dünya artık Atlantik merkezli değil, Asya Pasifik merkezli. Çin’de yapılan üçlü zirve de bunun bir kanıtı. Masada Avrupa ve İngiltere yok. ABD adına köşeye sıkışmış Trump var. Karşısında ise iki Asya devi Rusya ve Çin var.
Çin lideri Xi konuyu zirve öncesi dile getirdi zaten: Savaş yerine diplomasi, yaptırımların kaldırılması, teknolojik iş birliği, Çin’e yeni yatırımlar ve karşılığında Çin’in Batıya daha çok açılması.
19 Kasım’daki üçlü zirve öncesi Putin ve Xi arasındaki ikili görüşme de önemliydi. Batı yaptırımlarının hedefindeki iki ülke iş birliklerini kuvvetli bir vurguyla teyit etti.
Trump ile yapılan ikili görüşmelerde Putin yaptırımlardan en çok zarar görenin Batı olduğunu vurguladı ve yeniden iş birliğine açık olduğu mesajını verdi.
Xi ise yeni merkezi açıkladı; bu, Guangdong-San Francisco ve Tokyo üçgenindeki “Dünya Körfez Bölgesi Ekonomik İş Birliği İttifakı” olacaktı.
Çin bunu 15. beş yıllık kalkınma planına almış durumda ve onların 5 yıllık planları bizim eski planlara benzemez, hepsi gerçekleşir.
Buna göre Guangdong-Hong Kong-Macau ve Zhurai Genişletilmiş Körfez Bölgesi ile San Francisco ve Tokyo körfez bölgeleri yeni bir küreselleşme modeliyle gündeme gelecek.
Türkiye ise maalesef hâlâ 90’lardaki Batı üstünlükçü birinci küreselleşme dönemine takılıp kalmış durumda.
Yeni bir dünya kuruluyor ve artık merkez Batı değil. NATO ve AB artık çemberin dışında bulunuyor.