Adlarını daha sık duymaya başladık bu iktidar sayesinde. Daha önceleri de vardı, ancak bu kadar yüksek rakamlara ulaşmamıştı. Ev genci terimi , eğitimini tamamlamış ya da yarım bırakmış, hiçbir işte çalışmayan, buna karşılık iş de aramayan, istihdam piyasasında yer almayan, zamanının çoğunu evinde geçiren, ekonomik anlamda ailesine bağlı kalan gençleri kapsamakta.

Sayıları giderek artıyor 'Ev Gençleri'nin. Yaşı 15-29 olan 4 milyonu aşkın 'Ev Genci'miz var. Diğer bir deyişle her üç gençten biri evinde oturmakta. Şahlanan (!) ekonomimizde TUIK'e göre eylül ayı işsizlik oranı yüzde 8.4 olarak belirlenmiş. Yaşı 15-24 olan genç nüfusun işsizlik oranı ise yüzde 14.8 olarak açıklanmış. Öyle bir ortam yaratmışlar ki emekliler çalışmak zorunda kalıyor, gençler iş bulamıyor. İşkur verilerine göre 2 milyon 281 bin kişi iş aramakta günümüzde. Ocak-Ekim döneminde 50 yaş üzerinde 112 bin kişi, 65 yaş üzeri de 4 bin 500 kişi istihdam edilmiş. İki milyon emekli, kayıtlı çalışırken, milyonlarca emekli ise kayıt dışı iş hayatında. Buna karşılık sayıları yüzbinleri aşan genç nüfus bir yıldan beri iş aramayı sürdürüyor.

Tekstil ve ayakkabı sektörü vergi kolaylıkları ve ucuz işgücü dolayısıyla Mısır ve Fas gibi ülkelere kaçmış. Bir anda 150 bin kişi işini kaybetmiş. Son on ayda kepenk kapatan esnaf sayısı 100 bini aşmış. Bunun piyasada yaratacağı işsizliği düşünebiliyor musunuz?

Ve elbette asrın soygunu; Fon vurgunu. İş soygunla bitmiyor; Batan paralar dolayısıyla ödenemeyen borçların, piyasadan çekilen büyük ölçekteki paraların, artacak iflas ve konkordatoların ekonomide nasıl bir çöküntü, bir işsizlik yaratacağını önümüzdeki günlerde görmemeyi diliyoruz.

***

İşsizliğin kanayan bir yarası da üniversite mezunları. Yüksek öğretim mezunlarının oranı 2008'de 25-34 yaş aralığında yüzde 13.5 iken, bugün bu oran yüzde 45'e çıkmış. Mutlu olmamız gerekiyor değil mi? Ama öyle değil, bu mezunların ancak yüzde 56'sı eğitim gördüğü alanda çalışmakta. Milyonlarca üniversite mezunu genç, marketlerde, çağrı merkezlerinde, depolarda ya da kurye olarak zor koşullarda hizmet vermekte.25 Yıl önce 76 olan üniversite sayısı bugün 208'e çıkmış. Öğrenci sayısı 2 milyondan 8 milyona yükselmiş. İktidar 'Her ile bir Üniversite' kampanyası açmış da akademik kaliteyi düşünmek aklına pek gelmemiş. Bir milyondan fazla genç, diplomalı işsizler kervanına katılmış. İyi eğitim görmüş, nitelikli, uzmanlaşmış ve yetişmesi için önemli, kaynak harcanan bilim insanı doktor, mühendis, akademisyen gibi vasıflı işgücü ise daha iyi ekonomik sosyal, politik ve akademik olanaklar bulabilmek amacıyla başka ülkelere göç etmiş. 'Beyin Göç'ünü yaratmış. YÖK Başkanı muhterem ise (Mezunlarımızın küresel iş dünyasında karşılık bulması gurur vericidir) buyurmuş. Beyefendi yerden göğe kadar haklı(!), itibardan tasarruf olmaz, gönder gitsin!

Son 24 yılda zorlaşan hayat koşulları ve hayat pahalılığı işsizlik belasıyla desteklenirken geleceği ile ilgili hiçbir planı olmayan, umutsuz, hayalleri çalınan bir gençlikle karşı karşıyayız. Bu iktidar bu kafayla bu ekonomik krizi nasıl çözer? Çözümün öncelikle hukukun üstünlüğü, ardından yatırım, üretim ve istihdam olduğunu nasıl anlar? Bu şimdilik bir bilmece.

***

Her kim ki basına ağır baskılar uygulamış, basın özgürlüğünü hiçe saymış, itaat kültürünü getirmeye kalkmış, gözaltılarla, tutuklamalarla adli kontrollerle, şüpheli sıfatıyla ifadeye çağırmalarla, gazetelere, televizyonlara kayyum atamalarla muhalif medyayı susturmaya kalkmış, hepsinin sonu aynı olmuştur; Hüsran...Önceki gün Sözcü Televizyonu ve Sözcü 'nün internet sitesine kayyum atanması halkın haber alma hakkına indirilen ağır bir darbedir. İktidar artık muhalefete tahammülü olmayan, yalnızca kendi istediği haberleri veren bir medya oluşturma gayretindedir. Sonucun hüsran olacağını önce anketler, sonra da sandık gösterecektir.